‫در چه زمانی در محسوب نمی‌شه؟
‫جانم؟
‫در چه زمانی در محسوب نمی‌شه؟
‫متوجه نمی‌شه.
‫خب، معماست دیگه.
‫به نظرم خیلی هم خوب متوجه می‌شه.
‫واسه همین دوباره می‌پرسم.
‫در چه زمانی در محسوب نمی‌شه؟
‫وقتی نیمه‌باز باشه محسوب نمی‌شه.
‫عین همون خمره‌هاتون.
‫رو خمره‌ای که دنبالشم ‫نماد خاصی حک شده،
‫تریسکلیون داره، متشکل از سه مارپیچه.
‫متوجه منظورتون نمی‌شیم.
‫شاید بهتر باشه برین.
‫عجب.
‫راستش، خمره خیلی خاصیه.
‫از جنس درختی مقدسه...
‫و کیتسونه‌ای شوم رو ‫که شبحی حیله‌گر...
‫به نام نوگیتسونه است، ‫توش گیر انداختن.
‫خب، ما تو خمره‌هامون چیزی جز ‫چای و ادویه‌جات نداریم.
‫خلاصه، نمی‌دونم اینجا ‫دنبال چی هستین، ولی...
‫خودتون خوب می‌دونین ‫دنبال چی‌ام جناب دانبار.
‫همه‌تون می‌دونین.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@
‫مترجمان: ‫«کیارش نعمت گرگانی، آیدا نادری و iredprincess»
‫هیکاری!
‫نه!
‫نمی‌فهمی داری چیکار می‌کنی.
‫چندین ساله که دنبال همین بودم.
‫خیلی خوب می‌فهمم ‫دارم چیکار می‌کنم.
‫نمی‌تونی کنترلش کنی.
‫نمی‌خوام کنترلش کنم.
‫آزادم کن.
‫باید بهم قولی بدی تا آزادت کنم.
‫کدوم آدم احمقی از شبحی حیله‌گر ‫می‌خواد بهش قول بده؟
‫فرض کن توافقیه که به نفع جفتمونه.
‫اگه همون‌قدر که می‌گن ‫قدرتمند و عالم مطلقی،
‫خودت می‌دونی چی می‌خوام.
‫می‌خوای از خودش،
‫دوستانش...
‫و کل عزیزانش...
‫انتقام بگیری.
‫آزادم کن...
‫تا بازی جدیدی رو رقم بزنیم،
‫بازی‌ای متشکل از هرج و مرج،
‫ستیز...
‫و عذاب رقم می‌زنیم!
‫تو که گفته بودی گاز نمی‌گیره.
‫گفته بودم خودم رو گاز نمی‌گیره.
‫البته واسه اینه که خودم دستم رو...
‫جلوی دهن سگی وحشت‌زده نگه نمی‌دارم.
‫مرسی که به اطلاعم رسوندی.
‫نمی‌دونی چطوری می‌تونیم ‫از اونجا نجاتش بدیم؟
‫به یکی که در این مسائل ‫استعداد خاصی داره...
‫گفتم بیاد اینجا.
‫مدیر پناهگاه حیوانات ‫کنار درمانگاهمه.
‫از من بشنو، صلاحیتش رو داره.
‫حتی براش لقبی گذاشتیم.
‫عه، جدی؟ چه لقبی گذاشتین؟
‫«آلفا» صداش می‌کنیم.
‫دختره اومد بالا،
‫سعی کرد بیرون بکشدش، ‫پاش لیز خورد...
‫و خودش هم افتاد پایین.
‫تجهیزات دیگه‌ای نیاوردی؟
‫ابزار محافظتی نداری؟ دستکش نداری؟
‫من رو گاز نمی‌گیرن.
‫حتی اگه بگیرن هم ‫معمولا زود خوب می‌شم.
‫خب، با این حال...
‫نه! گازتون می‌گیره.
‫سلام.
‫اسکات هستم.
‫کمکتون می‌کنم از اینجا بیاین بیرون.
‫اسکات، بجنب! یالا!
‫بیا بیرون!
‫خیلی‌خب، برو رو کولم.
‫برو رو کولم.
‫بیا آلیشا.
‫دستت رو گرفتم.
‫از بیخ گوشمون گذشت.
‫آلیشا جان؟ بچه‌ها؟
‫بیاین بریم پیش بهیارها، خب؟
‫گفتی چی صداش می‌کنین؟
‫آلفا صداش می‌کنیم.
‫آها، عین سگ آلفا.
‫نه، عین گرگ آلفا.
‫«گرگینه نوجوان»
‫آفرین پسر.
‫خیلی‌خب. بیا بغلم رفیق.
‫می‌دونی کوپر واسه چی ‫ستوان رو گاز گرفت؟
‫چون ترسیده بود؟
‫ترسیده بود بلایی سر خودت بیاد.
‫از بهترین خصوصیات سگ‌ها همینه، ‫به خاطرمون مبارزه می‌کنن.
‫یادت باشه، همون‌طور که ما ‫عضوی از خانواده‌مون محسوبشون می‌کنیم،
‫اون‌ها هم ما رو عضو گله‌شون محسوب می‌کنن.
‫[پناهگاه حیوانات] ‫[باز است]
‫هنوز فرصت داری.
‫می‌دونم بابا.
‫آره، همین روزها که کسی رو پیدا کردم...
‫یا طرف خودش پیدام کرد، ‫بچه‌دار می‌شم.
‫آها، منظورم این بود ‫هنوز فرصت داری که به ترافیک نخوری.
‫ولی اگه می‌خوای صحبت کنیم، ‫واسه اون هم فرصت داریم.
‫گمون کنم می‌شه گفت دچار حس...
‫تمنا شده بودی.
‫یعنی مشتاق یا پشیمون بودی،
‫بابت گذشته و تصمیماتت...
‫اندوهگین شدی.
‫حس تمنا بهم دست داده بود.
‫نظرت چیه تعطیل کنی؟ ‫من وسایلم رو جمع می‌کنم.
‫[پناهگاه حیوانات] ‫[باز است]
‫[پناهگاه حیوانات] ‫[تعطیل است]
‫ندیدمش.
‫دو ثانیه حواسم به جاده نبود!
‫ساکت باشین!
‫[پناهگاه حیوانات] ‫[تعطیل است]
‫وای! ای خدا!
‫سلام.
‫پشم‌هام پسر.
‫خودت که می‌دونی می‌تونی ‫از در اصلی بیای، مگه نه؟
‫من هیچ‌وقت از در اصلی نمیام.
‫وقتی امن نباشه که اصلا نمیام.
‫کی گفته امن نیست؟
‫تو هم داری می‌بینیش.
‫خوابش رو که دیده بودم.
‫طی سال‌های اخیر، ‫هر از گاهی...
‫تصاویری محو از جلوی چشمم در می‌شدن.
‫ولی از دو هفته پیش ‫چیزی عوض شد.
‫اون تصاویر یهویی...
‫که به ذهنم خطور می‌کردن ‫واضح‌تر شدن.
‫تصاویر داد و بیداد کردنش...
‫و جیغ بی‌صدای عذاب‌آور و دردناکش رو...
‫می‌دیدم.
‫داشت عذاب می‌کشید.
‫آلیسون رو می‌گی.
‫ولی کم‌کم چهره‌اش رو ‫بیش از پیش دیدم.
‫بعدش هم کم‌کم صداش رو شنیدم.
‫صدای زمزمه کسی رو ‫تو گوشم می‌شنوم.
‫چی زمزمه می‌کنه؟
‫یه کلمه بیشتر نمی‌گه.
‫همیشه قبل از خواب ‫و موقع بیدار شدن می‌شنومش...
‫و هر دفعه هم با کابوس از خواب می‌پرم.
‫چه کلمه‌ای می‌گه؟
‫باردو.
‫اِم... اِم...
‫چند روز پیش داشتم تلفنی صحبت می‌کردم...
‫و شماره مشتری‌ای رو می‌نوشتم.
‫ولی جای شماره‌اش، ‫همین کلمه رو نوشتم.
‫[باردو]
‫اسکات، می‌دونی باردو یعنی چی؟
‫حالتی بین مرگ و زندگیه.
‫جفتمون داریم می‌بینیمش.
‫جفتمون همین کلمه رو گفتیم.
‫خواب عادی نیست.
‫آلیسون بین مرگ و زندگی اسیر شده.
‫به این سادگی‌ها نیست.
‫باردو کلمه‌ای تبتیه.
‫باهاش مرگ و جابه‌جایی ذهن رو...
‫بین حالات جسمانی مختلف...
‫تفسیر می‌کنن.
‫کلمه‌ای بیش نیست.
‫مفهومی بیش نیست.
‫خب، همین مفهوم کوفتی ‫من رو نیمه‌شب...
‫با عرق سرد از خواب می‌پرونه...
‫و بهم می‌گه دخترم هنوز زنده است!
‫امکان نداره زنده باشه.
‫آخه تو آغوش خودم از دنیا رفت.
‫درگذشتش رو حس کردم.
‫خودم می‌دونم همه‌مون می‌میریم.
‫وانمود نمی‌کنم از وقایع ‫بعد از مرگ خبر دارم.
‫ولی اگه بعد از این زندگی ‫مرحله دیگه‌ای وجود داشته باشه،
‫گمون نکنم ازش عبور کرده باشه.
‫به نظرم داره سعی می‌کنه بهمون بفهمونه ‫اصلا به اون دنیا نرفته.
‫پونزده سال گذشته‌ها.
‫فرض کنیم کل این حرف‌ها درست باشه.
‫واقعا چه کمکی از دستمون برمیاد؟
‫مراسمی داره...
‫که برخی جزئیاتش رو بلدم.
‫یه حسی بهم می‌گه ‫تو بیکن هیلز به جواب سوالاتمون می‌رسیم.
‫خیلی‌خب.
‫دیگه چه اطلاعات موثقی داری؟
‫باید تا ماه کامل بعدی برگزارش کنیم.
‫اگه برگزار نکنیم، ‫دیگه فرصتش پیدا نمی‌شه.
‫من مطمئن نیستم.
‫ضمنا، اعتراف می‌کنم ‫کمی ترسیدم.
‫پای مراسم چند هزار ساله...
‫خطرناکی وسطه.
‫قطعا عواقبی داره.
‫می‌شه یکیتون جوابم رو بده؟
‫می‌ریم تو کارش یا نه؟
‫خب، پیغامش خطاب به خودت بود اسکات.
‫جوابش هم با خودته.
‫صرفا پیغام عادی نبود.
‫با همین شمشیر کشته بودنش.
‫تیغه‌اش...
‫با خونش زنگ زده.
‫خیلی وقته که نرفتم بیکن هیلز.
‫هیچ‌کدوممون نرفتیم.
‫ولی اگه فردا حرکت کنی، ‫می‌تونم خودم رو...
‫تا بعدازظهر بهت برسونم.
‫باید از بقیه هم کمک بگیریم.
‫باید به جواب سوالاتمون هم برسیم.
‫آره، باید یه سری رفیق قدیمی رو پیدا کنم.
‫انرژی صوتی... ‫صرفا اصواتی رو می‌گم...
‫که محیط صوتی اطرافمون رو فرا می‌گیرن.
‫در حال حاضر می‌تونیم ‫اصوات مذکور رو جمع‌آوری کرده...
‫و نه تنها منبع انرژی تجدیدپذیری ایجاد کنیم،
‫بلکه به شکلی پایا و بدون آسیب ‫به محیط زیست، برق تولید کنیم.
‫لیدیا، اصلا خوشم نمیاد ‫وسط حرفت بپرم، الان که...
‫داری از فناوری‌هایی که انگار ‫هیچ‌کدوممون ازشون سر در نمیاریم...
‫حرف می‌زنی که اصلا خوشم نمیاد.
‫ممنون که نظر دادی ‫و وسط حرفم نپریدی ریک.
‫- خواهش. لید، ببین... ‫- ادامه می‌دیم،
‫تحقیقات کسب انرژی...
‫تا الان...
‫لیدیا، سوال کوتاه و مختصری دارم.
‫- لید... ‫- این‌قدر لید صدام نکن.
‫- لیدیا! ‫- ریک.
‫با این که اصلا خوشت نمیاد ‫وسط حرفم بپری،
‫انگار خیلی مجبور می‌شی خلاف میلت عمل کنی.
‫ببین، فقط می‌خوام بدونم آلیسون کیه؟
‫[آلیسون، آلیسون، آلیسون، ‫آلیسون، آلیسون، آلیسون]
‫لید.
‫[تعمیرات خودروی هیل]
‫اِم، کلانتر؟
‫اصلا خوشم نمیاد مزاحمتون بشم.
‫همین الان معاون کلانتر پریش ‫باهام تماس گرفت.
‫می‌خواد با مشاورمون صحبت کنه.
‫باز هم تو تعمیرات خودرو ‫مشکلی پیش اومده؟
‫پسرش قطعا خیلی به اون جیپ...
‫تعلق خاطر داره.
‫می‌خواین بهش بگم؟
‫نه. ‫بهتره خودم بهش بگم.
‫درست می‌گفتین.
‫بنزین نبوده.
‫نمی‌دونم کی آتش زده، ‫ولی زودگیرکننده ریخته بوده.
‫طی دو هفته چهار بار ‫آتش‌سوزی شده.
‫با آتش‌افروز زنجیره‌ای طرفیم.
‫لازمه اف‌بی‌آی رو خبر کنم؟
‫خب، شاید بهتر باشه ‫پسرتون رو خبر کنین.
‫از من بشنو، استایلز الان ‫خودش با کلی...
‫آتش دیگه درگیره.
‫گمون کنم از پس یه آتش‌افروز بربیایم.
‫در این حد می‌گم که انگار ‫این یکی نقشه‌ای ریخته.
‫[تماس از طرف جوردن پریش]
‫باید جواب بدی؟
‫- آره. ‫- نه.
‫بعدا جواب می‌دم.
‫اوهوم.
‫- می‌خوای خودم جواب بدم؟ ‫- نه.
‫چرا حسی بهم دست داده ‫که خودم هم دخیلم؟
‫یا شاید پسرم دخیل باشه؟
‫ظاهرا هنوز هم خیلی مصممه ‫دبیرستان رو بپیچونه...
‫و به سرقت ماشین متهم بشه.
‫باز هم سوار جیپه شد، مگه نه؟
‫واسه چی مدام سوار جیپه می‌شه؟
‫آخه می‌دونه ازش متنفرم.
‫یهو چی شـ...
‫من خرجش رو نمی‌دم.
‫چرا بابا، می‌دی.
‫چطورین بچه‌ها؟
‫نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم دردت رو جذب کنم.
‫آخه درد نمی‌کشم.
‫سلام، مرسی که این‌قدر سریع اومدی.
‫آره.
‫سلام.
‫واقعا به نظرت این جریانات حقیقت داره؟
‫آلیسون گیر افتاده...
‫و نمی‌تونه به اون دنیا بره؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی اگه با اینجا اومدن ‫و اجرای این مراسم واقعا کمکش کنیم...
‫و بلایی سر کسی نیاد،
‫پایه‌ام امتحانش کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫پس امتحانش کنیم.
‫باید از محل مرگ آلیسون ‫یه مشت خاک برداریم.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫بعدش چیکار کنیم؟
‫می‌شه لطفا ببندیمش؟
‫باشه.
‫اِم، مامانت...
‫خبر داره اومدی اینجا؟
‫خبر داره خودت اومدی اینجا؟
‫نه.
‫می‌شه گفت دلم نمی‌خواد خبردار بشه.
‫آره، من هم دلم نمی‌خواد.
‫خیلی‌خب.
‫لیدیا، از محل مرگش خاک برداشتیم،
‫سلاحی که باهاش کشتنش رو هم داریم.
‫به نقل از خودت، مرحله اول و دوم رو ‫پشت سر گذاشتیم.
‫بعدش چیکار کنیم؟
‫اِم، امیدوار بودم خودتون ‫کمکم کنین بفهمیم.
‫راستش رو بخواین، مدتیه...
‫که از این کارها نکردم.
‫هنوز هم عین بنشی‌ها جیغ می‌کشی، مگه نه؟
‫در حد قدیم نیست.
‫عین ماهیچه می‌مونه.
‫اگه به کار نگیرمش، تحلیل می‌ره.
‫واسه چی دیگه از قدرتت استفاده نکردی؟
‫به خاطر استایلز.
‫معلومه به استایلز مربوط می‌شه.
‫جکسون واسه چی اومده؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خب، اولا، جکسون خوشش نمیاد...
‫پشت سرش صحبت کنن.
‫دوما، طبق معمول لیدیا باهام تماس گرفت ‫و التماسم کرد کمکتون کنم.
‫من هم گفتم باشه،
‫ولی باید قول بده ‫اصلا به ایتان نگه،
‫آخه به ایتان قول داده بودم اصلا...
‫به این شهر خراب‌شده و وحشتناک برنگردم.
‫ممنون.
‫عه، من عاشق این بازی‌هام.
‫این که بازی نیست.
‫پنجه من به زهر فلج‌کننده آغشته است...
‫و می‌تونم گردنت رو ‫با دمم بشکونم.
‫پس دستت رو بکش پیرمرد.
‫عجب.
‫[باردو] ‫[کمکم کنین، کمکم کنین]
‫درخته.
‫درخت عادی نیست.
‫درختستان مقدسه.
‫دروئیدهای باستان ‫نمتون خطابش می‌کردن.
‫خب، شبیه درخته دیگه.
‫[باردو] ‫[کمکم کنین، کمکم کنین]
‫خیلی‌خب.
‫می‌شه...
‫می‌شه تا یکیمون ‫دست به کار...
‫شرم‌آوری نزده، بس کنیم؟
‫به نظرم همین کارت ‫خیلی شرم‌آور بود.
‫خودش شل شده بود.
‫می‌خوای تنبیهم کنی یا نه؟
‫آخه اگه نمی‌کنی، ‫برم تو اتاقم.
‫ایلای، نمی‌خوام تنبیهت کنم.
‫ترجیح می‌دم درک کنم ‫به خیال خودت چیکار می‌کردی.
‫باید ماشین جور می‌کردم ‫که دوستانم رو بعد از بازی ببینم.
‫چه اشکالی داره؟
‫پونزده سالته، ‫گواهی‌نامه نداری...
‫و چنین کاری قانون‌شکنیه.
‫خودت تا حالا قانون‌شکنی نکردی؟
‫خیلی‌خب. می‌دونی چیه؟
‫اگه اون مسئله ذهنت رو درگیر کرده،
‫بیا راجع به همون مسئله صحبت کنیم.
‫اصلا نمی‌خوام باهات صحبت کنم.
‫اگه مسئله‌ای در میون نبود، ‫اصرار نمی‌کردم.
‫ولی جفتمون می‌دونیم ‫مسئله خاصی در میونه...
‫و الان هم کلی بال و پر گرفته.
‫اصلا متوجه منظورت نمی‌شم.
‫خودت می‌فهمی چی می‌گی؟
‫انگار مستی.
‫خودت که می‌دونی ‫من مست نمی‌شم.
‫- به من ربطی نداره. ‫- ایلای، مسئله‌ای در میونه!
‫خیلی‌خب، از نظر تو این‌طوره، ‫از نظر من نیست.
‫می‌تونم یادت بدم.
‫اگه نخوام یاد بگیرم چی؟
‫خب، مجبوری یاد بگیری.
‫هویتت از همین قراره. ‫از خاندان هیلی.
‫فامیلیم رو عوض می‌کنم.
‫در اون صورت باز هم گرگینه‌ای!
‫خب، اگه نباشم چی؟
‫شاید واسه همین نمی‌تونم ‫به گرگ تبدیل بشم؟
‫اگه من اولین هیل تاریخ باشم...
‫که گرگینه نمی‌شه چی؟
‫راستش رو بخوای،
‫احتمالا زندگی کمی آسون‌تر بشه.
‫آها، زندگی من؟
‫یا زندگی خودت؟
‫قطعا زندگی خودم.
‫[تعمیرات خودروی هیل]
‫بی‌اجازه وارد شدی.
‫خودت هم برهنه‌ای.
‫ولی تو نیستی.
‫بهتر شد؟
‫ایلای، بیا بیرون.
‫تو فکرش بودم قبل از بازی تمرین کنیم.
‫راستش، همیشه بیشتر ‫با بسکتبال حال می‌کردم.
‫ولی گمون کنم دارم ماهرتر می‌شم.
‫شاید بتونی یه سری حرکت یادم بدی؟
‫شاید هم نتونی.
‫باز هم داری اون‌طوری نگاهم می‌کنی.
‫- چطوری؟ ‫- همون‌طوری.
‫منظورت چیه؟ ‫من که جوری نگاهت نمی‌کنم.
‫- جور خاصی نگاهم می‌کنی. ‫- چطوری؟
‫جوری که انگار تو رابطه‌ایم.
‫- آها. ‫- آره، همین‌جوری نگاه می‌کنی.
‫مگه چیزی گفتم؟
‫با نگاهت گفتی.
‫ولی من تجدید نظر نمی‌کنم.
‫من هم ازت نمی‌خوام ‫تجدید نظر کنی.
‫خیلی‌خب.
‫ولی با نگاهت می‌خوای.
‫خیلی‌خب.
‫ولی حالا که حرفش شد...
‫ببخشید.
‫[لیدیا: بهم زنگ بزن! خیلی مهمه!]
‫باید برم.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫اومدم جواب سوالاتم رو بگیرم...
‫و می‌خوام بدونم اخیرا ‫به ژاپن سفر کردی یا نه.
‫وای، امان از دستت. ‫بیا دیگه.
‫وای! دلم برات تنگ شده بود!
‫- دل من هم برات تنگ شده بود. ‫- نه‌خیر، نشده بود.
‫خیلی‌خب. دلم می‌خواست تنگ بشه.
‫خب، این حرفت رو باور می‌کنم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫از دیدنت حس عجیبی دارم.
‫خودم می‌دونم.
‫خیلی‌خب!
‫بریم درختی رو تو جنگل پیدا کنیم.
‫بیاین دیگه.
‫گفته بودین باید تا شب پیداش کنیم.
‫من چندین ساله که نرفتم ژاپن.
‫از این بابت مطمئنی؟
‫مطمئنم.
‫خودت چند وقت بود ‫که نیومده بودی بیکن هیلز؟
‫آخه یادمه گفته بودی...
‫می‌خوای تو لس آنجلس بمونی.
‫قرار بود بمونم، ولی می‌خواستم ‫سوال دیگه‌ای ازت بپرسم.
‫ممکنه سوالم کمی عجیب جلوه کنه.
‫فرض کن وارد اتاقی شدی که توش کبریت،
‫چراغ نفتی، شمع و شومینه هست.
‫اول کدومشون رو روشن می‌کنی؟
‫کبریت رو روشن می‌کنم.
‫این همه راه تا بیکن هیلز اومدی ‫که همین سوال رو ازم بپرسی؟
‫سوال دیگه‌ای هم دارم.
‫چه چیزی رو باید حتما بشکونیم ‫که بتونیم استفاده کنیم؟
‫تخم‌مرغ.
‫آن چیست که در جوانی...
‫قدبلند و در پیری...
‫- قدکوتاه است؟ ‫- شمعه.
‫می‌خوای راجع به اون گلوله صحبت کنیم...
‫یا می‌خوای باز هم ‫معماهای کودکانه ازم بپرسی؟
‫چه ماهی بیست و هشت روز داره؟
‫همه‌شون بیست و هشت روز رو دارن.
‫آن چیست که کلی کلید دارد...
‫بس کن.
‫حرف نزن.
‫آن چیست که کلی کلید دارد، ‫اما قفلی باز نمی‌کند؟
‫پیانوئه.
‫آن چیست که کلی دندان دارد، ‫اما گاز نمی‌گیرد؟
‫شونه است.
‫آن چیست که همیشه پیش‌روی آدم است، ‫اما دیدنی نیست؟
‫آینده است.
‫آن چیست که هر چه بیشتر باشد،
‫دید را محدودتر می‌کند؟
‫تاریکیه آشغال عوضی!
‫منم.
‫اِم، هنوز داریم می‌گردیم.
‫صرفا کمی نگران شدم ‫که به موقع همدیگه رو می‌بینیم یا نه.
‫پس باهام تماس بگیر ‫یا پیام بده.
‫هوم.
‫خیلی‌خب.
‫آها!
‫از این طرفه.
‫چی شده؟
‫یکی داره تعقیبمون می‌کنه.
‫می‌شه گفت از اولش تعقیبمون می‌کرده.
‫کیه؟
‫ایناهاش، بیا ببینم!
‫وایستا، وایستا، ‫کار خاصی نمی‌کردم!
‫ببخشید!
‫اِم...
‫واقعا خودتی.
‫ایلایه، پسر درکه.
‫وای، خیلی بزرگ شدی.
‫آره، احتمالا چون آخرین باری ‫که من رو دیده بودی،
‫سه ساله بودم.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫می‌شه گفت می‌خواستم ببینم ‫خودتون اینجا چیکار می‌کنین.
‫پیاده‌گردی می‌کنیم.
‫معلوم نیست؟
‫امشب خوراک پیاده‌گردیه.
‫خودم می‌دونم دنبال چی می‌گردین.
‫دنبال درخته‌این، درسته؟
‫دنبال همون کنده گنده شش متری‌این؟
‫بلدی پیداش کنی؟
‫می‌شه گفت بلدم.
‫من تو خواب راه می‌رم.
‫دلیلش رو نمی‌دونم.
‫ولی طی چند ماه اخیر ‫تو خواب راه می‌رم.
‫من هم قبلا تو جنگل بیدار می‌شدم.
‫بعد از این که پیتر گازت گرفته بود ‫تو جنگل بیدار می‌شدی، درسته؟
‫آره، بابات برات خاطره تعریف کرده؟
‫آره، کل خاطراتتون رو تعریف کرده.
‫درخته کجاست؟
‫همین اطرافه.
‫می‌دونستم داریم درست می‌ریم.
‫نه، داشتین اشتباه می‌رفتین.
‫- اون طرفه. ‫- داشتیم دور می‌زدیم.
‫- هوم. ‫- ممنون.
‫خب، می‌تونم کمکتون کنم پیداش کنین.
‫- ردیفه. ‫- اذیت نکنین دیگه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خب، تو همون جیغ‌کشه نیستی؟
‫بنشی‌ام.
‫آره، ولی بنشی‌ها جیغ می‌کشن، مگه نه؟
‫خب، از نظر فنی شیون می‌کنن، ‫ولی آره.
‫خب، جیغت چقدر بلنده؟
‫اون‌قدری بلند هست ‫که انرژی صوتی شلیک کنه...
‫ جمجمه‌ات خرد بشه.
‫خوب شد گفتی.
‫اوناهاش.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫خب، آرجنت رو چیکار کنیم؟
‫اِم، الان که دیگه اصلا آنتن نمی‌ده.
‫حتی اگه بهم پیام بده، نمی‌فهمم.
‫خب، باید همین الان دست به کار بشیم.
‫نمی‌شه منتظرش بمونیم.
‫دختر خودشه‌ها.
‫خودت گفته بودی حتما باید ‫امشب برگزارش کنیم.
‫اگه می‌دونست، می‌گفت خودمون برگزار کنیم.
‫تو کاری و زندگی نداری؟
‫چرا.
‫چرا، باید تو بازی لاکراس شرکت کنم.
‫خب، در واقع صرفا باید حضور پیدا کنم،
‫آخه اصلا من رو بازی نمی‌دن.
‫آها! می‌خوای برم؟
‫باشه. اِم، فهمیدم.
‫خیلی‌خب، به بابام بگم دیدمتون؟
‫نه، نگو.
‫بهش چیزی نگو.
‫- این مسئله... ‫- شخصیه.
‫خیلی‌خب. نگران نباشین.
‫چیزی نمی‌گم.
‫خیلی‌خب.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫خیلی‌خب.
‫واسه چی من رو نگاه می‌کنی؟
‫دستورالعملش رو که من ننوشتم.
‫چرا، نوشتی.
‫دستورالعملش رو خودت نوشته بودی.
‫خیلی‌خب، خودت متوجه ‫منظورم شدی دیگه.
‫تو هم حس می‌کنی؟
‫آره.
‫یهو چی شد؟
‫اِم...
‫خیلی‌خب.
‫خوش گذشت.
‫اِم، حالا می‌خواین بریم چیزی بخوریم؟
‫خودم می‌دونم.
‫آهای بچه‌ها.
‫آلیسونه.
‫زنده است.
‫امکان نداره واقعی باشه.
‫امکان نداره خودش باشه.
‫جسدش رو سوزونده بودن.
‫به نطر من که اصلا نسوخته.
‫صرفا نسوختنش مطرح نیست.
‫یهویی کل جسمش بازسازی شد.
‫یعنی این رو تو دستورالعملش ننوشته بودن؟
‫من سوالی دارم.
‫وقتی به هوش اومد چیکار کنیم؟
‫البته اگه به هوش بیاد.
‫کمک لازم داریم.
‫سلام مامان، مشکلی پیش اومده.
‫قیافه‌اش عین آلیسونه.
‫اسکات، واسه چی قیافه‌اش عین آلیسونه؟
‫واقعا می‌خوای بدونی؟
‫بیارش تو ببینم.
‫خیلی‌خب.
‫هرج و مرج!
‫ستیز!
‫عذاب!
‫[دبیرستان بیکن هیلز] ‫[تأسیس: ۱۹۴۱]
‫گوش کنین ببینین چی می‌گم!
‫بازی امشب، بازی عادی نیست.
‫مقدمه اتفاقات فرداست،
‫پیش‌نوای سمفونی پیروزیه!
‫کل مدتی که مربی لاکراس بودم...
‫آرزوی چنین مسابقاتی رو داشتم.
‫قراره جامش رو همین‌جا بذاریم بچه‌ها.
‫من هم می‌دونم هیچ‌کدومتون ‫امشب بازی رو نمی‌بازین...
‫که آرزوم رو خراب کنین!
‫مگه نه؟
‫درسته مربی!
‫عه.
‫شمایین.
‫خودمم.
‫ولی با ایشون اومدم.
‫بعدا صحبت می‌کنیم.
‫اومدم بازیت رو تماشا کنم.
‫خب، قراره ناامید بشی،
‫آخه اگه متوجه نشدی، ‫باید بگم من هیچ‌وقت بازی نمی‌کنم.
‫متوجه شدم و قراره راجع بهش ‫با مربیت صحبت کنم.
‫وای خدا، نه! نه، نه!
‫- آهای مربی، می‌شه صحبت کنیم؟ ‫- چیزی نگو.
‫ایلای، احتمالا یه حسی بهت می‌گه...
‫من در واقع واسه تماشای بازیت نیومدم.
‫- مگه نه؟ ‫- می‌شه گفت.
‫شاید با خودت بگی واسه حمایت ‫از دوست عزیزم که بابات باشه اومدم...
‫که در حین دست و پنجه نرم کردن ‫با پسر متخلفش،
‫ازش حمایت کنم.
‫شاید همین‌طور باشه.
‫ولی این‌طور نیست.
‫اومدم بهت هشدار بدم.
‫اگه باز هم اون جیپ رو بدزدی،
‫خودم بازداشتت می‌کنم،
‫می‌دم برات دادگاه بزرگسالان برگزار کنن...
‫و زندانی شدنت تو زندان ایالتی رو...
‫واسه حداقل نود روز تماشا می‌کنم.
‫بهتون گفته من رو بترسونین؟
‫شاید گفته باشه.
‫تو بازیت موفق باشی ایلای.
‫مرسی.
‫نظرتون چیه پسرم امشب...
‫- کمی بازی کنه؟ ‫- به نظرم فکر خیلی خوبیه.
‫پسرم رو نمی‌شناسین، مگه نه؟
‫خودتون رو هم نمی‌شناسم.
‫ولی ظاهرا ورزشکارین،
‫پس حدس می‌زنم ‫پسرتون هم باشه.
‫پسرم ایشونه.
‫اشتباه می‌کردم.
‫پنج دقیقه بازیش بدین دیگه.
‫بذارین خودی نشون بده.
‫اگه داشتیم می‌بردیم، ‫سه دقیقه بازیش می‌دم.
‫- پنج دقیقه بازیش بدین. ‫- خیلی‌خب.
‫می‌دونین چیه؟ ‫خیلی چونه می‌زنین.
‫- سه دقیقه بسه! ‫- مربی.
‫چهار دقیقه!
‫یه ثانیه بیشتر هم بازیش نمی‌دم.
‫چهار دقیقه و نیم چطوره؟
‫علائم حیاتیش رو بررسی کردم.
‫همه‌چی عادیه، ‫حداقل با احتساب این که...
‫پونزده سال پیش مرده، ‫همه‌چی عادیه.
‫شاید بهتر باشه بدنش رو بشکافیم...
‫و ببینیم اعضای داخلیش هم عادی‌ان یا نه.
‫روند درمانمون این شکلی نیست؛
‫ولی از پیشنهادت ممنونم.
‫از کجا بدونیم حالش خوبه؟
‫وضع جسمانیش رو نمی‌گم، ‫وضع روانیش رو می‌گم.
‫از کجا بدونیم آلیسونه؟
‫هوم؟ از کجا بدونیم خود آلیسونه؟
‫نمی‌دونیم.
‫واسه اینجاش برنامه نریخته بودیم.
‫شاید بهتر باشه در وهله اول ‫صرفا باهاش صحبت کنیم.
‫از اون‌جایی که ظاهرا مجروح نشده،
‫احتمالا اشکالی نداشته باشه ‫سعی کنیم به هوش بیاریمش.
‫- مامان؟ ‫- چیه؟
‫گمون کنم به هوش اومده.
‫پسران ما آموزش دیده‌ان تا ‫سربازانی دلیر بشن،
‫و دختران‌مان رهبرانی قَدر.
‫تبدیل‌شونده، لایکن
‫گرگینه،
‫همه‌شون از نگاه من یه مشت ‫حیوون مسخره‌ان.
‫آلیسون
‫آلیسون!
‫آلیسون؟
‫آخه یهو کدوم قبرستونی غیب‌ش زد؟
‫احتمالاً فقط یکم گیج شده.
‫خبر مرگش مُرده مثلاً.
‫بیاین تقسیم شیم، هرکی پیداش ‫کرد داد بزنه!
‫باشه
‫پیداش کردم!
‫آه!
‫آلیسون؟
‫خوبی؟
‫منکه نه والا!
‫برگام!
‫آهای آلیسون! صبرکن!
‫اوه!
‫تو کی هستی؟
‫منم! اسکات!
‫کدوم اسکات؟
‫مک‌کال!
‫آلفا کجاست؟
‫منظورت کِیه؟
‫«درک هیل» کدوم گوریه؟
‫صبرکن!
‫آلیسون. اون زنده‌ست.
‫برگشته پیش‌مون!
‫فقط اون نیست!
‫لوچنکو، با اداره برق تماس گرفتی؟
‫همین الان قطع کردم
‫گفتن هیچ مشکلی وجود نداره
‫احتمالاً...
‫یه اتصال برقی ساده‌ست.
‫کلانتر، یه مشکل دیگه پیش اومده که
‫اول باید به اون رسیدگی کنیم.
‫اگه یه آتیش‌سوزی دیگه‌ست، ‫اصلاً حرفشو نزن
‫حالا من یه حرفی زدم تو ‫چرا جدی گرفتی!
‫گورتون رو گم کنید بیاین ‫اینجا ببینم!
‫20 دقیقه پیش، دوتا کوهنورد ‫راهی مسیر جنگل شدن
‫و در حال آتیش روشن کردن دیده شدن.
‫یکی دیگه از شاهدان عینی می‌گه
‫توی راه به یه مرد که کت مشکی تنش بوده ‫برخوردن،
‫اما یارو کله‌ش پوشیده بوده ‫و نتونستن چهره‌ش رو ببینن
‫که‌‌اینطور!
‫لوچنکو، تو با من میای
‫هیوت، تو هم با پریش
‫یالا بریم!
‫لباست جدیده؟
‫چطوری اومدی داخل؟
‫در باز بود.
‫تو کی هستی؟
‫کسی که تو رو حتی
‫بهتر از خودت می‌شناسه!
‫دست‌هات رو ببر بالا!
‫تو کیتسونه‌ای،
‫اما خودت خبر نداری!
‫برادرت ایکیدا، ‫می‌دونست...
‫اما هیچوقت بهت چیزی نگفت.
‫برادر من رو از کجا می‌شناسی؟
‫روح درونت، کُهن‌ساله!
‫به سمت بیکن‌هیلز اغوا شده.
‫جلوتر نیا!
‫قدرتی که داری،
‫مثل یه زره ازت محافظت می‌کنه،
‫ولی الان کاری ازش ساخته نیست!
‫ایناهاش!
‫من با جونت کاری ندارم، ‫روباهِ کوچولو!
‫فقط دُم‌ات رو می‌خوام
‫دُم خیلی خوبی داری!
‫که با استفاده ازش می‌شه ‫اونی‌ها رو احضار کرد
‫حالا...
‫بدش به من!
‫- اسکات؟ ‫- بله؟
‫ما روح‌مون خبر نداره می‌خواد ‫چیکار کنه و کجا بره!
‫یا اینکه چطوری زنده شده!
‫بهتر نیست بعد از اینکه پیداش کردیم ‫دنبال این جواب‌ها باشیم؟
‫اون زن شاید شبیه آلیسون باشه،
‫اما دلیل نمیشه که خودِ آلیسون باشه
‫من رو نشناخت!
‫منم
‫اما دید من خودم رو ترمیم کردم
‫می‌دونه من چی‌ام!
‫ما رو نمی‌شناسه اما از وجود ‫گرگینه ها خبر داره!
‫خب این کارها کاملاً درخورِ...
‫شکارچی گرگینه‌ای هست ‫که تازه زنده شده.
‫خیلی هم خوب بلد بود چطوری ‫دخل بقیه رو بیاره...
‫مخصوصاً من یکی!
‫وایسا ببینم
‫وقتی فامیلی‌ام رو بهش گفتم...
‫قیافه‌ش یه‌طوری شد که انگار
‫دنبال یکی دیگه بود.
‫هیل!
‫اما اگه تنها چیزی که فعلاً یادش میاد
‫این باشه که گرگینه‌ها رو ‫شکار می‌کنه و می‌کشه
‫باید هرچه‌زودتر درک رو پیدا کنیم.
‫من باهات میام.
‫باشه.
‫آلــیسون!
‫تو کی‌ای؟
‫یه دوست،
‫برخلافِ ظاهرم...
‫من آدمی‌ام که عاشقِ...
‫راز و معما ام.
‫تا جایی که یادم میاد ‫از معما متنفر بودم!
‫اما از این یکی خوشت میاد!
‫کلمه دیگه‌ای که برای «فلز نقره‌‌» ‫استفاده می‌شه...
‫و همینطور اسم اون خانواده افسانه‌ای
‫که گرگینه‌ها رو شکار می‌کنن چیه؟
‫آرجنت!
‫آلیسون آرجنت.
‫وقتشه بریم شکار.
‫وقتشه اسکات‌ مک‌کال رو بکشیم
‫گرگینه‌ای که زندگی‌ات رو نابود کرد
‫آدمی به این اسم یادم نمیاد!
‫یادت میاد...
‫بهت کمک می‌کنیم.
‫به توئه تخمی‌فیس اعتماد ندارم.
‫به مامانت که اعتماد داری، نه؟
‫تو مامان من نیستی.
‫اما دقیقاً همون صدایی هستم
‫که در حال حاضر نیاز داری بشنوی!
‫نه، مامان من مُرده!
‫نه، نه
‫برای همین اومدم.
‫امثال‌ ما داغ‌‌های زیادی ‫بر دل‌شون گذاشته شده.
‫آلیسون، باید اسکات مک‌کال ‫ و درک هیل رو به‌یاد بیاری
‫این آدما، این دوتا هیولا ‫افراد بی‌گناه زیادی رو
‫ظالمانه به قتل رسوندند.
‫باید جلوشون رو بگیریم!
‫ازم می‌خوای چیکار کنم؟
‫بتاها قدرت آلفا رو تقویت می‌کنن
‫پس اول از ضعیف‌ترین ها شروع کنم؟
‫اسکات‌ مک‌کال فعلاً ‫طرفداران زیادی داره.
‫چطوری پیداش کنم؟
‫اونی‌ها راه رو بهت نشون می‌دن،
‫ذهنت رو از هر هیچ اضافه‌ای پاک می‎‌کنه
‫و تمام حواست رو به روی ‫«حرکت برنده» متمرکز می‌کنه
‫حرکت برنده دیگه چیه؟
‫توی بازی «گو» ‫[گو، بازی تخته‌ای قدیمی]
‫بهش می‌گیم «حرکت الهی»
‫هیچ‌کدوم از پیام‌هام ارسال نمی‌شن
‫نمی‌تونم با هیچ خری...
‫حرف بزنم.
‫به‌نظرت ربطی به ماجرا داره؟
‫یکی اینجا کشته شده!
‫آره، خب خیلی‌ها
‫اینجا کشته شدن، لیدیا.
‫یکم پیش!
‫ما هم قراره همینجا کشته شیم؟
‫توروخدا بگو که این کار آلیسون نیست.
‫بابا، ولم کن!
‫توروخدا بذارم زمین.
‫خودت گفتی نمی‌تونی راه بری.
‫لنگ‌لنگ که می‌تونم.
‫نزدیک بود گل‌ش کنی‌ها.
‫نه، نبود.
‫چرا بود. خودم دیدم ‫داشت گل می‌شد
‫تو بهتر از اون چیزی هستی ‫که فکر می‌کنی!
‫یه دقیقه هم داخل زمین نبودم.
‫یه ثانیه توپ اومد سمتم و ‫خودمو به گا دادم.
‫مچ‌پام پیچ خورد.
‫- کار خاصی نکردم ‫- ایلای!
‫کار خاصی نکردم.
‫چرا کردی.
‫حواسم به مربی بود، ‫اونم دهنش وا مونده بود
‫تو کارت خوبه!
‫خیلی خیلی خوبه!
‫و اگه مچ‌پات رو خوب کنی،
‫فردا شب می‌تونی بازی کنی
‫و کمک‌شون کنی برنده شن.
‫اولین قدم برای تبدیل شدن، اینه که ‫بتونی اول خودت رو مداوا کنی
‫اما باید خودت واقعاً که بخوای یاد بگیری.
‫آی!
‫سرتو بیار پایین!
‫فرارکن! فرارکن.
‫آلیسون؟
‫لیام؟
‫لعنتی!
‫اسکات، برو پیش ایلای!
‫درک، اون اینجا نیست
‫اینجا بود
‫خودش می‌دونه چیکار کنه
‫ما...یه نقشه‌ای چیده بودیم
‫ماشین...
‫ماشین دست اونه.
‫حرف نزن...حرف نزن.
‫ایلای، میره سمت مغازه.
‫خودش می‌دونه چیکار کنه. ‫می‌دونه چیکار کنه!
‫حرف نزن.
‫هی! هی!
‫- اسکات؟ ‫- چیه؟
‫فقط آلیسون نیست...
‫- اونی‌ها و نوگیتسونه هم برگشتن! ‫- دارن میان!
‫اسکات، الان چیکار کنیم؟
‫لیام، برو استیلنسکی رو بیار ‫لیدیا رو پیدا کن!
‫و بهشون بگو به کمک‌شون ‫نیاز داریم
‫بگو به کمک همه نیاز داریم!
‫میلیا، بیا درک رو از اینجا ببریم
‫ظاهراً شعاع آتش‌سوزی
‫دقیقاً هم‌اندازه آتش‌سوزی های قبلیه!
‫بقیه رو خبر کن و با هم بگردید دنبال ‫هرگونه وسیله محترقه‌ای!
‫پریش.
‫نظرت درمورد این اوضاع چیه؟
‫داری به عنوانِ معاون‌کلانتر ازم ‫سوال می‌کنی یا...
‫به عنوان کسی که همه می‌دونن ‫خودشو رو آتیش می زنه
‫و یه شیطان‌ـه به نام «سگ‌دوزخی» ...
‫آره، اما من شیطان مهربونی‌ام.
‫بگی نگی.
‫کی همچین آتیشی به‌پا کرده؟
‫- قطعاً از عمد نبوده ‫- آره
‫کسایی که از عمد آتیش روشن می‌کنن ‫وایمیستن آتیش رو تماشا می‌کنن
‫نه بعد از چند دقیقه خاموشش کنن و برن.
‫و به‌علاوه معمولاً بعد از تماشای آتیش ‫عصاب‌شون آروم می‌شه
‫- و... ‫- این آتش‌سوزی ها
‫پشت هم دارن اتفاق می‌افتن.
‫و همه اینا یه معنی داره که ‫این آتش‌سوزی‌ها...
‫صرفاً واسه آتیش‌بازی نیست.
‫برین ببینین چی دستگیرتون می‌شه حالا
‫من می‌رم به مشاور مرکز زنگ بزنم.
‫این صدا رو می‌شناسم!
‫پریش!
‫هیوت!
‫خدا لعنت‌ت کنه!
‫یه حسی می‌گفت ‫بازنشسته شو!
‫دیدمت!
‫ایلای! ایلای!
‫ایلای رو پیدا می‌کنیم.
‫اما اول باید به تو کمک کنیم.
‫نه، نه. ایلای!
‫مچ‌پاش، پیچ‌خورده ‫نمی‌تونه راه بره!
‫اما می‌تونه خودش رو خوب کنه.
‫- نه نمی‌تونه ‫- ایلای نمی‌تونه مثل
‫ گرگینه‌ها خودش رو مداوا کنه، ‫نه فعلاً.
‫چشه مگه؟
‫دیدی بعضی مردم وقتی آمپول ‫می‌بینن از ترس غش می‌کنن؟
‫ایلای وقتی دندون‌های نیش‌ش ‫رو می‌بینه غش می‌کنه
‫غش می‌کنه؟
‫- وقتی نیش‌هاش در بیان... ‫- همون لحظه کفِ زمینه!
‫همینطور پنجه‌هاش.
‫اسکات، باید ایلای رو پیدا کنی
‫باید قبل از اینکه دست آلیسون ‫بهش برسه، پیداش کنی.
‫کلانتر!
‫کجایی؟
‫میسون؟
‫میسون، کمک!
‫کمک!
‫کلانتر!
‫نه!
‫کیرم توش!
‫فرار کن.
‫خیلی‌خب، بیا.
‫آروم.
‫بشین.
‫آروم، آروم.
‫باید ایلای رو پیدا کنید.
‫ایلای.
‫باید برین دنبال ایلای.
‫درک، بذار اسکات و بقیه به این موضوع
‫رسیدگی گنن، باشه؟
‫هرکسی که اینقدر خون ‫از دست داده باشه،
‫آدم یا گرگینه،
‫کمکی از دستش بر نمیاد.
‫فندک لازم داریم.
‫روند ترمیم با آتیش سریع‌تر ‫انجام می‌شه.
‫تو دوران خودم به کسی که ‫همه‌جا رو آتش می‌زد معروف بودم
‫پیتر، نه!
‫لازمه یادآوری کنم که
‫ایشون یه‌بار گلوی من رو جر داد ‫و من رو کُشت؟
‫وقتی پای تو یکی درمیون باشه، ‫سعی می‌کنیم هیچی یادمون نیاد
‫آدم با باباش اینطوری صحبت نمی‌کنه.
‫وقت زیادی نداریم.
‫باید بریم ایلای رو پیدا کنیم
‫قبل از اینکه آلیسون پیداش کنه!
‫آلیسون آرجنت! اون زنده شده
‫مثل یه شکارچی ماهرِ زِبل
‫ول می‌چرخه و گرگینه‌ها ‫رو می‌کشه؟
‫باید افتخار کنید که!
‫امکانش هست آقایون تیکه‌تعنه‌هاشون
‫رو ببرن بیرون اتاق لطفاً؟
‫درک گفت به ایلای گفته چیکار کنه
‫وقتی همچین اتفاقی میوفته.
‫مکانیکی!
‫قرار گذاشته بودن ‫برن اونجا.
‫وقتی اوضاع بگایی می‌شه.
‫آلیسون چقدر فاصله داره؟
‫- زیاد ازش دور نیست. ‫- منم باهاتون میام
‫نه. تو باید لیدیا رو پیدا کنی
‫درسته که لیام و هیکاری رفتن ‫دنبال استیلنسکی!
‫اما راستش اگه یه‌نفر باشه که ‫بتونه ما رو از این هچل
‫نجات بده، ‫اون لیدیاست.
‫تو لیدیا رو پیدا کن، ‫منم میرم سراغ ایلای.
‫- صبرکن ‫- من دیگه می‌رم.
‫وایسا!
‫- اسکات گفتم وایسا! ‫- چیه مامان؟ چیه؟
‫اگه حتی یه ذره احتمال داشته باشه ‫که خودش باشه،
‫اون واقعاً آلیسون باشه
‫ممکن نیست، خب؟
‫غیرممکنه!
‫گوش کن ببین چی می‌گم
‫اگه از زندگی کردن توی «بیکن‌هیلز» ‫فقط یه چیز یاد گرفته باشم،
‫اینه که هروقت یکی می‌گه ‫فلان‌چیز غیرممکنه،
‫برعکسش اتفاق میوفته ‫و ممکن می‌شه.
‫اگه فکرمی‌کنی اون ‫واقعاً آلیسونه...
‫باید پیداش کنی، ‫جلوش رو بگیری
‫و یادش بیاری که واقعاً کیه!
‫- دوستت دارم مامان ‫- منم دوستت دارم.
‫برو پیداش کن.
‫یالا!
‫بوی چی به مشامت می‌خوره؟
‫ترس!
‫منم که مثل سگ ترسیدم
‫باید بیاین این رو ببینین...
‫اون یه کیتسونه بوده!
‫احتمالاً خودش هم نمی‌دونسته.
‫اگه نوگیتسونه اون رو کشته باشه،
‫پس هدف‌ش دزدیدن دُم‌ کیتسونه بوده
‫دُم‌ها فقط به یه‌درد می‌خورن!
‫احضار اونی‌ها!
‫منم دُم دارم.
‫کسی که نمی‌خواد دُم من ‫رو بدزده، نگه نه؟
‫می‌شه لطفاً خفه‌خون بگیری؟
‫هی اتفاقات بیشتری داره می‌اوفته ‫و از نظرم همه‌شون بهم ربط دارن
‫چه اتفاقاتی؟
‫خب، یکی داره همه‌جا ‫رو به آتیش می‌کشه!
‫اگه آلیسون ایلای رو پیدا کنه،
‫احتمالاً به مراقبت‌های پزشکی ‫جدی‌تر نیاز پیدا کنیم،
‫نه یه چراغ‌جوشکاری!
‫فکرکنم به من تیکه انداختین!
‫از سر راهم برو کنار تا ‫یه گلوله حرومت نکردم!
‫به‌روی چشم
‫فقط جواب این سوالم رو ‫بی‌زحمت بدین...
‫داری می‌ری به کی کمک کنی؟
‫دختره یا پسر، درنده‌ست یا طعمه‌ست...
‫میرم جلوی هرکسی که می‌خواد یه پسر ‫15 ساله بی‌گناه رو بکشه، بگیرم
‫قطعاً اما یکم دودل به‌نظر می‌رسی.
‫بیا از متخصص‌ش سوال کنیم
‫آقای دیتون؟
‫نوگیتسونه موجودی
‫فوق‌العاده قدرتمنده.
‫می‌تونه توهم‌هایی خلق کنه
‫که شدیداً به واقعیت نزدیک هستن.
‫توهم!
‫اما اون توهم امروز...
‫برای من خیلی واقعی به‌نظر می‌رسید.
‫منم همینطور.
‫خوب می‌دونم چی دیدم،
‫یه کُپی دقیق از دخترم
‫برای فریب دادن و برانگیختن ترحم ما.
‫دختر من مُرده.
‫هرکسی یا هرچیزی که اون بیرونه، ‫آلیسون نیست!
‫یه توهمه!
‫پس بیاین توهم رو از بین ببریم.
‫آلیسون بس‌کن!
‫زودباش، زودباش، ‫فرار کن، فرار کن، فرار کن
‫لعنتی!
‫خیلی‌خب زودباش.
‫عجله کن.
‫- زودباش. باید بریم ‫- باشه. باشه.
‫می‌دونم هیچی یادت نمیاد،
‫اما اگه یه ثانیه دست از ‫کُشتن ما برداری،
‫می‌تونم کمکت کنم یادت بیاد.
‫خیلی‌خب، عجله کن.
‫باید حسابی بدوئیم!
‫- باید خودت رو خوب کنی! ‫- نمی‌تونم
‫نمی‌تونم. من نمی‌تونم تبدیل شم
‫هیچ‌کاری نمی‌تونم کنم.
‫خب، باید همین حالا یاد بگیری پس.
‫چطوری؟
‫اینطوری.
‫گزارش‌های زیادی مبنی بر ‫آتش‌سوزی دریافت کردیم.
‫دریافت شد. توی راهیم.
‫پریش، تو برو سراغ موقعیت 2.
‫من می‌رم سمت کلانتری.
‫اما کلانتر...
‫میسون. ‫اون غیب‌ش زده.
‫هنوز نمی‌دونیم چه بلایی سرش اومده.
‫الان، فقط ازت می‌خوام ‫بری سمت کلانتری.
‫من میرم سراغ «مکانیکی هیل»
‫دریافت کردی؟
‫دریافت شد، قربان.
‫عجله‌کن ایلای! یه لحظه هم واینستا ‫آلیسون پشت‌مونه!
‫زودباش بچه‌جون! بلندشو
‫یالا یالا، برو برو!
‫گوش‌کن، باید ادامه راه رو تنهایی بری!
‫وایسا ببینم. چی می‌گی؟
‫باید باهاش حرف بزنم.
‫اونکه می‌خواد با تیرکمون ‫سوراخ‌سوراخت کنه.
‫این چیه؟
‫«گرگ‌زهره»
‫تیرهاش رو به گرگ‌زهره آغشته کرده.
‫بابام تعریف می‌کرد یه‌بار ‫به‌خاطر زهر گرگ‌زهره‌
‫نزدیک بوده بازوش رو قطع کنن.
‫ایلای، باید فرار کنی!
‫زیاد تا جاده اصلی فاصله‌ای نداریم، ‫من سرشو گرم می‌کنم
‫نمی‌تونم. می‌فهمی؟ بدون تو نمی‌تونم
‫ببین، هیچ مشکلی پیش نمیاد ‫باشه؟
‫یادت نره؛ همین یکم پیش یاد گرفتی ‫خودت رو مداوا کنی.
‫کار تو بود.
‫من فقط کمکت کردم.
‫اگه کوچیک‌ترین احتمالی وجود داشته ‫باشه که آلیسون یادش بیاد کیه،
‫باید به اونم کمک کنم!
‫بابات رو پیدا کن.
‫احتمالاً به کمک‌ش نیاز پیدا می‌کنم.
‫باشه حتماً.
‫خب تموم آتش‌سوزی‌ها دقیقاً
‫بعد از دزدیده شدن اون خمره ‫از ژاپن اتفاق افتادن.
‫لیام، خودشه!
‫کسی که خمره رو دزدید!
‫همون که نوگیتسونه رو آزاد کرد.
‫اون آتش‌سوزی‌ها رو راه می‌ندازه.
‫یعنی نوگیتسونه نیست؟
‫نظرتون چیه بریم بگیرم‌ش و ‫نوگیتسونه رو بُکشیم؟
‫از نظر منکه نقشه خیلی خفنیه.
‫خب نوگیتسونه آدم نیست.
‫یه قدرت باستانیه، اونقدر قدیمی که ‫جزو عناصر پایه‌ست!
‫احتمال زیاد نمی‌شه کُشتش.
‫خب، از نظرم امتحان کردنش ‫ضرری نداره.
‫داریم وقت‌مون رو تلف می‌کنیم.
‫شما برین دنبال یارویی که ‫آتش‌سوزی‌ها رو راه می‌ندازه
‫ما باید اسکات رو پیدا کنیم.
‫با این ماشینه اومده و ‫کوبیده به ماشین درک.
‫دیگه چه بویی به مشامت می‌خوره؟
‫خشم!
‫هوای اینجا، مملو از خشم ‫برای قتل یه نفره!
‫خلق و خوی وحشی‌ش کاملاً به آرجنت‌ها کشیده.
‫یه مدرک دیگه که ثابت می‌کنه ‫اون آلیسون نیست.
‫دختر من عمراً یه پسر 15 ساله رو بُکشه.
‫نوگیتسونه به ذهن تو ‫غلبه کرده بود،
‫شاید الان به ذهن اون ‫غلبه کرده.
‫پس واقعاً نوبره که با این حال
‫هنوز هم این خشم بی‌ حد و حصر حس می‌شه
‫همه که خشم و عصاب تو رو ندارن.
‫همه که مثل تو اینقدر خوش‌بین نیستن.
‫خشم رو دست‌کم نگیر، ملیسا.
‫ما همه‌مون غریزه واحدی برای ‫جنگ و فرار داریم.
‫فرار، با ترس شکل می‌گیره ‫اما جنگ، از خشم نشئت می‌گیره
‫ماشین‌ش رو با تیر زده.
‫فرار کردن، از اون سمت.
‫می‌تونی ردشون رو بزنی؟
‫آره.
‫آلیسون، بس کن!
‫می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫حتماً، بیا حرف بزنیم.
‫بابا؟ بابا؟
‫ایلای؟
‫ایلای!
‫دیگه در امانی، ایلای.
‫در امانی...
‫آره، اما اسکات در امان نیست.
‫یه مشکلی داریم.
‫سه‌تان.
‫جای شمشیره!
‫هیکاری!
‫بابا!
‫نـه!
‫دیتون!
‫بابا...
‫یادت نره کی هستی.
‫- میلیا؟ ‫- زودباش. عجله‌کن
‫آلیسون، اگه یه‌لحظه اجازه بدی
‫- می‌تونم واقعیت رو بهت بگم ‫- تو نصف خانواده‌ام رو کُشتی!
‫من هیچوقت کسی رو نکشتم، ‫تو هم نکشتی!
‫می‌دونم خنجرهات به ‫گرگ‌زهره آغشته‌ان.
‫و می‌دونم می‌خوای باهاشون ‫من رو بُکشی.
‫چون نوگیتسونه این رو می‌خواد.
‫می‌خواد این دفعه به دست ‫تو کُشته شم!
‫خب پس آماده‌ای؟
‫چون کشتن من آسون نیست.
‫یالا.
‫ایلای، چیکار می‌کنی؟
‫- از پسش برمیام! ‫- برگام!
‫نه!
‫ایلای!
‫خیلی‌خب، کافیه!
‫چیکار کنم که دو دقیقه دست برداری ‫و بهم گوش بدی؟
‫خب دیگه من رو کُشتی.
‫حالا می‌شه حرف بزنیم؟
‫چرا اون یارویی که رفت ژاپن تا ‫نوگیتسونه رو آزاد کنه،
‫الان اینجا توی بیکن هیلزه و داره ‫جنگل‌ها رو آتیش می‌زنه؟
‫هدف‌ش آتیش زدن جنگل‌ها نیست.
‫این...فقط بخشی از روندشه.
‫حالا لازمه ادای کاراگاه‌های ‫تازه‌وارد رو در بیاریم؟
‫نمی‌شه بسپاریمش به کاراگاه‌های واقعی؟
‫شما کاراگاه واقعی‌ای این ‫دور و اطراف می‌بینی؟
‫حالا واقعاً کاراگاه‌های واقعی ‫چیکار می‌کنن؟
‫مثلاً پا می‌شن میرن سر صحنه جرم...
‫ببینن چه‌خبره؟
‫دقیقاً همینکارو می‌کنن.
‫باید بریم سر یکی از ‫صحنه‌های آتش‌سوزی،
‫اولین جایی که آتش گرفت.
‫بچه‌ها، بچه‌ها...
‫سلام.
‫به یه مشکل بگایی برخوردیم!
‫درک، استیلنسکی، ایلای و دیتون ‫همه‌شون غیب شدن.
‫یعنی چی غیب شدن؟
‫گرفتن‌شون.
‫کی گرفت‌شون؟
‫اونی‌ها!
‫خون...
‫همه‌جا خون ریخته. زیاد.
‫اگه با خنجر دستی‌‌اش ‫درک رو زده باشه؛
‫ توی دردسر بزرگی افتاده.
‫آغتشه به گرگ‌زهره‌ان.
‫چند ساعت زنده می‌مونه؟
‫شش، حداکثر هشت ساعت.
‫این سوختگی‌‌ها...
‫یه قاعده خاصی دارن.
‫می‌خواد تا صبح اینطوری ‫سخن‌رانی کنه؟
‫منکه از 6 ساعت پیش ‫دیگه بهش گوش نمیدم.
‫خیلی‌خب، متاسفم.
‫قرار نیست کل روزم رو
‫توی این جنگل هدر بدم
‫تا یکی که عاشق آتیش‌بازیه ‫رو پیدا کنم.
‫تو نقشه بهتری داری؟
‫ما می‌دونیم چه‌چیزی اونی‌ها رو می‌کشه.
‫نقره!
‫پایه‌ای تو؟
‫برید و هرچقدر می‌تونید ‫نقره جمع کنید.
‫و اگه اونی‌ها رو پیدا کردین، ‫باهاشون نجنگید، فقط بکشیدشون.
‫داریم می‌ریم سمت جاده اصلی، ‫اینطور نیست؟
‫خون من، ‫اونا رو اغوا می‌کنه
‫من این وسط طعمه‌ام، نه؟
‫چون وقتی که بقیه پیدامون کنن، ‫من احتمالاً مُرده‌ام
‫و می‌تونی تک‌تک‌شون ‫رو بُکشی.
‫نقشه‌ت همینه؟
‫آره راستش. نقشه‌ دقیقاً همینه.
‫تو گرگینه‌ها رو شکار نمی‌کنی، آلیسون.
‫اصلاً مهم نیست نوگیتسونه ‫چی به مغزت خورونده،
‫تو گرگینه‌ها رو نمی‌کُشی.
‫مطمئنم بخشی از وجودت ‫هنوز این رو می‌دونه.
‫اون لحظه‌ای که خنجر رو ‫فرو کردی توی دلم دیدمش...
‫چی رو دیدی؟
‫پشیمونی رو!
‫راه بیوفت.
‫جکسون، چه بویی به مشامت می‌خوره؟
‫اوق. بوی وحشتناک و متعفن مرگ!
‫دیگه چه بویی میاد؟
‫بنزین که نیست.
‫سوختِ فندک و اینطور چیزها نیست.
‫فرق می‌کنه.
‫آتش‌زا نیست؟
‫سریع می‌سوزه و خاموش می‌شه.
‫تا بقیه جنگل آتیش نگیره.
‫خب، این چه اطلاعات مفیدی ‫در اختیارمون می‌ذاره؟
‫خب، در رابطه با آتش‌سوزی‌ها، ‫این داداشامون از شیمی یه‌چیزایی سرشون می‌شه
‫خوب می‌دونن چطوری ازش استفاده کنن.
‫متوجه نمی‌شم، چرا یکی باید
‫تمام وقت و انرژی‌ش رو صرف ‫آتیش زدن درخت‌های «روون» بکنه؟
‫- درخت روون؟ ‫- آره.
‫بوی درخت‌های روونه دیگه! نه؟
‫جکسون، می‌دونی درخت‌های روون ‫وقتی می‌سوزن،
‫چی می‌شن؟
‫خاکستر؟
‫خاکستر کوهی!
‫تو من رو نمی‌کشی!
‫آره دیگه. گرگ‌زهره می‌کُشدت.
‫همیشه یه قانونی داشتی.
‫" کسایی رو شکار می‌کنیم ‫که بخوان ما رو شکار کنن "
‫نه!
‫بعداً یه قانون جدید ساختی.
‫- ما... ‫- " ما از کسایی که نمی‌تونن
‫از خودشون محافظت کنن، ‫محافظت می‌کنیم "
‫پس یادت میاد.
‫باید هرچقدر می‌تونیم برداریم.
‫من این رو برمی‌دارم
‫نگران نباش، نگاهم منظور‌دار نبود.
‫بیشتر از اون نگاه‌های...
‫چقدر با اون تبرِ توی دستت جذاب شدی، بود
‫اگه امشب نمردیم، ‫درمورد آینده‌مون حرف می‌زنیم بعداً.
‫پس عمراً امشب بمیرم.
‫اسکات.
‫آره؛ خیلی جذابه.
‫تاریخ پُره از قاتل‌های جذاب.
‫اون هنوزم یه قاتله!
‫دارم اینجا چه غلطی می‌کنم...
‫این کاری که دارم می‌کنم ‫اصلاً درست نیست.
‫نذار عواطف و احساساتت ‫گولت بزنن، آلیسون.
‫بچسب به نقشه‌مون.
‫بابات الان داره میاد اینجا.
‫بابام توی بیمارستان بود. ‫دیدمش.
‫نه، اون داره میاد اینجا و ‫پیتر هیل هم همراشه!
‫یادت نمیاد اون هیولا چه بلایی ‫سر کیت آورد؟
‫با پنجه‌هاش گلوش رو پاره کرد.
‫اگه فرصت‌ش رو داشته باشه ‫اینکارو با تو هم می‌کنه
‫یادت نمیاد چه بلاهایی سر ما آوردن؟
‫سال‌هایی که می‌تونستیم ‫با هم باشیم رو از دست دادیم
‫نمی‌بینی چه زندگی‌ای رو ازت دزدیدن؟
‫الان کاملاً گیج شدم.
‫چند ساعت دیگه خورشید غروب می‌کنه.
‫اون موقع ترتیب‌شون رو می‌دیم
‫شب‌ها پیداشون می‌شه.
‫- کی؟ ‫- اونی‌ها
‫میان و همه‌جا رو ‫به آشوب می‌کشن.
‫ایلای.
‫صدام رو می‌شنوی ایلای؟
‫ما زنده‌ایم.
‫البته فعلا.
‫کجاییم ما؟
‫فقط یه توهمه.
‫اونا چی؟
‫اگه نتونیم یه راهی واسه خارج کردن ‫این گرگ‌زهره از بدنم پیدا کنیم،
‫من می‌میرم.
‫باید لیام رو پیدا کنیم.
‫بتات رو می‌گی؟
‫دوستم.
‫لیام و هیکاری.
‫اون یه کیتسونه‌ست.
‫بخاطر همینم کمان آسیبی بهش نزد.
‫بخاطر روباهه‌ست.
‫مثل یه زره، ازش محافظت می‌کنه.
‫در مقابل اونی کاری ازش برنمیاد.
‫چیزی از تو هم محافظت نکرده.
‫- منظورت چیه؟ ‫- تو بغلم جون دادی.
‫و اگه اجازه بدی، ‫می‌تونم ثابتش کنم.
‫داری دروغ می‌گی.
‫فقط یه فرصت بهم بده.
‫بعدشم اشکالی نداره اگه ‫بازم حرفم باورت نشد.
‫بذار بمیرم.
‫خب بعدش؟
‫خب بعدش باید نجاتم بدی.
‫درک گمون نکنم حتی قدرت‌های تو
‫بتونه اون طناب‌ها رو ‫توی این مکان باز کنه.
‫حالت خوبه ایلای؟
‫پات چطوره؟
‫آره خوبه.
‫خوب شده.
‫یاد گرفتی چطوری خوب بشی؟
‫آره یه جورایی.
‫خب بیشترش رو اسکات انجام داد.
‫خارق‌العاده‌ست!
‫هی درک.
‫شاید بهتر باشه احساساتت رو
یکمی‫ کنترل کنی.
‫فعلا قرار نیست نوگیتسونه‌ بکشتمون.
‫ما رو فرستاده اینجا ‫که بُردش رو ببینیم.
‫بخاطر زجر کشیدن اینجاییم.
‫شما هم می‌شنوید؟
‫انگار که...
‫لاکراسه.
‫حداقل می‌دونیم که هنوز ‫دستش بهش نرسیده.
‫نه، گرفتدش.
‫آلیسون می‌دونه هروقت که بتونه ‫باید کمان‌هاش رو جمع کنه.
‫این یکی رو جا گذاشته، پس ‫توی مسیر درستی هستیم.
‫آقایون.
‫فکر نکنم که ردی زده باشیم.
‫داریم مستقیم توی تله می‌ریم ‫و به نظرم اونجاست.
‫ورزشگاه دانشکده‌ست.
‫جاییِ که مسابقات لاکراس برگزار می‌شه.
‫و درحالیکه بقیه مشغول ‫لاکراس بازی کردن هستن،
‫ما باید وسط بازیِ نوگیتسونه باشیم.
‫اونجا جاییِ که قدم آخرش رو برمی‌داره.
‫بیاید دعا کنیم حرکتی الهی بلد نباشه.
‫چی هست؟
‫یه حرکتیه توی بازیِ «گو».
‫حرکتی به شدت هوشمندانه و خلاقانه‌ست
‫که شکل کل بازی رو تغییر می‌ده.
‫حرکتی که فقط از خدا برمیاد.
‫الهی.
‫به نظرم آتش‌زنه‌ای که برای روشن کردن این آتش‌ها استفاده شده
‫احتمالا همونیه که 20 سال پیش ‫آتشی رو به راه انداخته.
‫منظورت آتشیه که ‫باعث مرگ خونواده‌ی درک شد؟
‫و یه چیز دیگه هم هست.
‫شخصی که این فرمول رو ساخته، ‫قرار بود که مُرده باشه.
‫گمونم مُد شده اینجا که
‫همه قرار بوده مُرده باشن و نیستن.
‫یه... لحظه صبر کن.
‫خواهش می‌کنم.
‫این مدرکمه.
‫توی پیست اسکیت روی یخ بود.
‫بقیه‌ی عکس‌ها درنمیومدن
‫واسه همینم این یکی رو واست جدا کردم.
‫بعد اینکه مُردی،
‫اینو بابات به من داد.
‫لیدیام اونجا بود.
‫و استایلز.
‫جشن زمستونی رو یادته؟
‫من با دوستام رفتم،
‫جکسون و لیدیا.
‫دیگه هیچ کسی رو یادم نمیاد.
‫من اونجا بودم.
‫و داخل مراسم پیدات کردم ‫و با همدیگه رقصیدیم.
‫هیچ کدومش رو یادم نیست.
‫همدیگه رو بوسیدیم.
‫و اونجا اولین باری بود که ‫بهت گفتم دوستت دارم.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چون دوستت دارم.
‫وقتی‌که باهام به هم زدی،
‫گفتم که می‌دونستم قراره ‫با همدیگه باشیم.
‫و تو بهم گفتی...
‫«چیزی به اسم سرنوشت وجود نداره.»
‫یادته در جواب بهت چی گفتم؟
‫«چیزی به اسم گرگینه وجود نداره.»
‫باقیش رو برام تعریف کن.
‫نمی‌تونم، چون قراره بمیرم ‫اگه کمکی بهم نکنی.
‫باید چیکار بکنم؟
‫گرگ‌زهره فقط به آتش واکنش نشون می‌ده.
‫باید بسوزونیش.
‫مردی به مرد دیگری نگاه می‌کنه.
‫بهش می‌گه؛ بنده برادر و خواهری ندارم.
‫اما پدر این مرد، پدر پسرمه.
‫مردی که توی عکسه کیه؟
‫پسرم.
‫اوه.
‫نترس.
‫اوه از این یارو بترسم؟ نه بابا.
‫وای خدا، دستش روی صورتمه.
‫پسر درک هیل.
‫اما هنوز گرگ نشده، شده؟
‫وقتی تاریکی شب فرا برسه،
‫ممکنه نیش و چنگالش رو ‫به دست بیاره،
‫و مرگِ باقیتون رو تماشا کنه!
‫وای...
‫نتونستی فندک پیدا کنی؟
‫می‌خوای زنده بمونی یا نه؟
‫بسوزونش.
‫دیدی ایلای؟
‫چشم‌هات رو دیدی؟
‫آخه چطوری باید چشم‌هام رو ببینم من؟
‫باهاشون می‌بینم.
‫- داشتن می‌درخشیدن. ‫- چی؟
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫هووف.
‫صبر کن، نکن!
‫بهم بگو ایلای،
‫معما دوست داری؟
‫من بیشتر اهل شعرم.
‫می‌دونی، قافیه‌سازی دوست دارم.
‫فینستاک ممنون به تک‌تکِ ‫این تماشاگرها یادآوری کردی
‫که هیچ تیمی مثل تیم بیکن‌هیلز ‫به چوخ نمی‌تونه بره.
‫هنوز سرپاییم هوگن.
‫لعنتی!
‫باید پدرم رو پیدا کنم.
‫اگه اینجاست، اونم توی دردسره.
‫صبر کن آلیسون.
‫ببین این داستان دیگه فقط ‫به من و تو ختم نمی‌شه.
‫گمونم تو رو یادمه،
‫یا شایدم یکی مثل تو،
‫شایدم کسی که عاشقش بودم.
‫و شاید... ‫شاید اگه وقت بیشتری داشتم،
‫همه‌چیز رو به خاطر می‌آوردم.
‫اما الان نمی‌تونم کمکی بهت بکنم. ‫باید پدرم رو پیدا کنم.
‫فکر کنم تنها کسی که برام مونده، ‫فقط پدرمه.
‫درسته.
‫بیاید یکی از بازیکن‌ها رو به ‫بازی برگردونیم.
‫نه!
‫- آلیسون. ‫- هی! آلیسون، آلیسون.
‫خبر ندارن که خودت رو پیدا کردی.
‫که پدرت رو می‌شناسی.
‫پس فقط...
‫مراقب باش.
‫همین الان سعی داشتم بکشمت،
‫و تو داری بهم می‌گی ‫که مراقب باشم.
‫چرا باید چنین کاری بکنی؟
‫چون هنوزم عاشقتم.
‫ایلای!
‫تو دیگه از کدوم گوری دراومدی؟
‫گمشو... هی!
‫گمشو بیرون!
‫گمشو بیرون! نگاهش کن!
‫ایلای؟
‫داره اتفاق میفته.
‫خاکستر کوهستان فراتر از یه حصارـه.
‫دروازه‌ایِ بین دنیای ما و خودش.
‫وای واقعا وقتی چنین خزئبلاتی می‌گی ‫حالم به هم می‌خوره.
‫فقط یه مشت خاکستر نیستن؟
‫پریش باید حصار رو بشکنه.
‫تنها کسی که می‌تونه این کار رو بکنه، خودشه.
‫جکسون.
‫خیله‌خب، پس شد مکانیه ‫که واقعی نیست.
‫همشون با بابام اونجان،
‫- و زنده‌ان. ‫- اینم جزو بازیشه؟
‫انگار که داره مُهره‌ها رو ‫از زمین بازی بیرون می‌ندازه.
‫خب پس چرا من رو فرستاده وسط بازی؟
‫نمی‌دونم اما باید از اینجا خارجت کنم.
‫یالا.
‫وای! این دیگه چه کوفتی بود؟
‫خاکستر کوهستان.
‫خودشه.
‫واقعا خودشه.
‫خودش کیه؟
‫آدرین هریس.
‫یه جورایی شبیه به معلم شیمی‌ـمونه.
‫معلم شیمی‌ـتون بودم جکسون،
‫ای احمقِ خر.
‫یالا. جیغ بکش لیدیا. ‫مثل یه بنشی جیغ بکش.
‫اوه، درسته.
‫چندین ساله که جیغ نزدی، درسته؟
‫چی از جونمون می‌خوای؟
‫خب معذرت خواهی که نمی‌خوام،
‫با توجه به اینکه زندگیم رو نابود کردید،
‫و من رو به عنوان یک قربانی انسان
‫تقدیم یه جادوگر روانی کردید.
‫توی اون اتفاقات من کلا لندن بودم.
‫خورشید داره غروب می‌کنه.
‫اگه اونی توی شب برگرده...
‫ده هزار آدم توی این ورزشگاه‌ان.
‫باید چیکار بکنیم؟
‫بحنب.
‫هی مربی؟
‫- یالا. ‫- مربی!
‫هی مربی!
‫وای نه نه نه نه.
‫قابل قبول نیست.
‫شما فارغ‌التحصیل شدی مک‌کال.
‫قرار نیست به همه‌چیز گند بزنی.
‫تک تک آدم‌هایی که اینجا هستن، ‫در خطرن آقای مربی.
‫راهی هست بدون اینکه وحشت کنن، ‫از اینجا خارجشون کنیم؟
‫آره اگه بازی رو ببرید.
‫اگه مساوی کنن چی می‌شه؟
‫می‌ریم برای وقت اضافه.
‫آقای مربی،
‫اگه بازی رو متوقف نکنیم،
‫هر ده هزار نفر با اجلشون روبه‌رو می‌شن.
‫ای لعنتی!
‫تا حالا انقدر احساس ناامیدی نداشتم
‫از زمانیکه باکرگیم رو از دست دادم.
‫می‌خوای کمکمون کنی ببریم مک‌کال؟
‫بگیر.
‫چهار دقیقه داریم، ‫هرکسی اول امتیاز بگیره برنده‌ست.
‫شماره 11؟ ‫قبلا شماره‌ی من بود.
‫می‌خوای بپوشیش؟
‫نه نه. مشکلی نیست.
‫فقط اگه قرار باشه شماره‌ی من تنت باشه، ‫پس بهتره که امتیاز بگیری.
‫سعیم رو می‌کنم.
‫برید! برید تو کارش!
‫گمشید توی زمین بازی!
‫امتیاز اول مال خودمونه!
‫بیا یه نگاهی بنداز لیدیا!
‫این دستاورد کمی نبود.
‫این توهم چندین لایه داره.
‫بیا لیدیا، بذار یه لایه‌اش رو نشونت بدم.
‫می‌خوای یه بازی لاکراس رو تماشا کنم؟
‫نه، نه.
‫می‌خوام مُردن دوستانت رو ببینی.
‫یالا.
‫با دقت نگاه کن.
‫تبدیل نشدی.
‫چی؟
‫وقتی که ایلای رو گرفتن،
‫تبدیل نشدی.
‫منظورش اینه که جلوی پسرت، گرگ نشدی.
‫نه نشدم.
‫اون شکلی منو ندیده.
‫بعد از اولین بارش البته.
‫خیله‌خب، اولین بارش چی شد؟
‫اصلا نمی‌دونم چیزی یادش هست یا نه.
‫خیلی بچه بوده.
‫کایوت‌ها وارد خونه‌ـمون شده بودن.
‫با چنگالشون از توریِ در وارد شدن.
‫ایلای روی زمین داشت بازی می‌کرد،
‫و مستقیما داشتن به سمتش می‌رفتن.
‫سریع تبدیل شدم.
‫جوری غریدم که کل خونه لرزیده بود.
‫کایوت‌ها فرار کردن ‫و ایلای مونده بود،
‫و داشت بهم نگاه می‌کرد.
‫داشت می‌لرزید، دیگه...
‫وحشت کرده بود.
‫چند روزی اصلا نذاشت ‫بهش نزدیک بشم.
‫وقتی که با ترس بهم نگاه می‌کرد، ‫ترس توی چشم‌هاش...
‫رو نتونستم از سرم بیرون کنم.
‫بخاطر همینم نمی‌تونه تبدیل بشه.
‫به نظرم هر دفعه که شروع می‌کنه یا...
‫شایدم هر دفعه که تلاشش رو می‌کنه،
‫چهره‌ی من رو می‌بینه...
‫که نعره کشان مانعش می‌شم.
‫بدتش به مک‌کال! به مک‌کال!
‫آره! آره! آره!
‫وای...
‫می‌دونستم نوگیتسونه برای تنهایی بازی کردن
‫زیادی آشفته بود.
‫به کمک من برای بُردن نیاز داشت.
‫تنها کاری که باید می‌کردم، ‫دادن تجربه‌ی درد و عذابم بهش بود.
‫که با تشکر از تو و اسکات مک‌کال،
‫کلی ازش دارم.
‫همگیِ ما درد و رنج کشیده‌ایم.
‫اما درد و رنج لیدیا به طرز خاصی برای
یه ‫اهریمنِ هزارساله جذابیت داره.
‫درد و رنج من هیچ معنایی براش نداره.
‫برعکسه، شکست عشقی ‫یک آسیب‌پذیریِ درست و حسابی
‫برای نوگیتسونه به ارمغان میاره.
‫پس بذار بچشدش لیدیا.
‫بگو که چرا استایلز رو ترک کردی.
‫از درد و رنجت بهمون بده،
‫وگرنه این دفعه یه گلوله ‫توی مغز جکسون خالی می‌کنم.
‫نه لیدیا.
‫این کار رو نکن لیدیا.
‫این کار رو نکن!
‫ترکش کردم.
‫بخاطر یه خواب ترکش کردم.
‫توی اون خواب چه اتفاقی افتاده بود؟
‫چشم‌هام بازـه...
‫و شیشه‌ی شکسته می‌بینم.
‫شیشه‌ی جلوی ماشینه.
‫و منم دارم توی پیاده‌رو ‫سینه‌خیز حرکت می‌کنم.
‫سعی دارم که به استایلز برسم.
‫یه تصادفی رخ داده بود.
‫از توی ماشین به بیرون پرت شده بودیم.
‫اما استایلز تکون نمی‌خورد.
‫پلک هم نمی‌زد.
‫اصلا نفس نمی‌کشید.
‫فقط یه خواب بود لیدیا.
‫تا اینکه دوباره اتفاق افتاد.
‫و دوباره اتفاق افتاد.
‫به یک خواب پرتکرار تبدیل شد
‫تا اینکه دیگه نمی‌تونستم تشخیص بدم ‫که خوابه یا...
‫یا یک پیش‌بینی.
‫اگه من توی ماشین پیشش نبودم،
‫هرگز این تصادف رخ نمی‌داد.
‫و نیازی هم نبود که بمیره.
‫و نیازی هم نبود که جیغ بکشی.
‫بنشی‌ها جیغ نمی‌زنن.
‫بلکه شیون می‌کنن.
‫نقشه عوض شد.
‫تو ضربه رو بزن. ‫من پوششت می‌دم.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- نه، ضربه با تو!
‫بجنب.
‫این بچه دیگه از کجا اومد؟
‫اصلا توی این دبیرستان هست؟
‫یکی از بهترین شاگردهامه.
‫انگار که 30 سالشه.
‫این دیگه کیه؟
‫گرین‌برگه.
‫چی می‌شنوی؟
‫انگار که بازی داره بغل دستمون رخ می‌ده.
‫منم می‌شنومش.
‫گمونم پسرم وسط بازیه.
‫ایول! بگیرش!
‫بزنش توی دروازه ایلای!
‫هورا!
‫ایول!
‫پشم و پیلام!
‫دیدی اسکات؟ ‫دیدی گل زدم؟
‫حق با بابام بود. ‫واقعا حرف ندارم.
‫وای خدای من، بابام.
‫هنوز تموم نشده.
‫باید بقیه رو پیدا کنیم. ‫بجنب.
‫پیتر! صبر کن!
‫نه! نه!
‫توهم دیگه بسه.
‫اسکات کجاست؟ پسرم کو؟
‫توی زمین بازیه.
‫سعی داره همه رو نجات بده.
‫داره بازی می‌کنه.
‫با این اوصاف رسما خود پسرته.
‫اما دخترت...
‫یه چیزی رو یادم رفت بهت بگم پیتر.
‫آلیسون فقط کمان رو جا نذاشته بود.
‫گرگ‌زهره.
‫فکر کردی دختر خودم رو تشخیص نمی‌دم؟
‫خودتی.
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم کی و چی هستم.
‫اما دوستام تو دردسر افتادن ‫و همشم تقصیر خودمه.
‫نه.
‫اون چیه بابا؟
‫آلیسون؟
‫مسابقه‌ی واقعی شروع شده.
‫ما کجاییم؟
‫توی دنیای اونیم.
‫همینجاست.
‫اینجان. همشون اینجا گیر افتادن.
‫ما هم همینطور.
‫یه اتفاقی داره میفته.
‫به نظرم اتفاق افتاده.
‫من قبلا اونی کشتم.
‫پس بیا یه چندتا دیگه‌ـشون رو بکشیم.
‫می‌تونی اینو بسوزونی، درسته؟
‫قبلا این کار رو کردی.
‫مال چندین سال پیشه.
‫قدرتی که بهش نیاز دارم زیاده،
‫مطمئن نیستم از پسش برمیام یا نه.
‫خیله‌خب. چی می‌خوای؟
‫می‌خوای روحیه بدم بهت؟
‫از اون سخنرانی‌ها که تو می‌تونی ‫و فلان بیسار چی؟
‫من نه سخنرانی بلدم ‫و نه می‌تونم بهت روحیه بدم.
‫نیومدم بهت قوت قلب بدم.
‫و قرارم نیست که سرگروهت بشم.
‫حالا هرکاری که لازمه تا ‫خودت رو آماده کنی،
‫باید خودت تنهایی انجامش بدی
‫و همین حالام باید اقدام کنی.
‫ناسلامتی یه هل‌هاوندی که ‫که آتش جهنم رو در درونش داره.
‫حالا بگیر این کسشعر رو بسوزون!
‫ما نمی‌تونیم بکشیمشون.
‫- بدون نقره نمی‌شه. ‫- بابا.
‫به پریش نیاز داریم، باید ‫وقت بیشتری براش جور کنیم.
‫بفرما لیدیا.
‫زجر کشیدن رفقات رو تماشا کن.
‫مراقب باش!
‫مبارزه کن آلیسون. یالا.
‫صدات رو می‌شنوه.
‫خاکستر کوهستان روی ‫بنشی‌ها تاثیری نداره.
‫آلیسون زنده‌ست.
‫بهترین دوستت زنده‌ست،
‫و اون بیرون داره برای ‫جونش می‌جنگه.
‫دوباره از دستش نده.
‫صدات رو می‌شنوه.
‫صدات رو می‌شنوه لیدیا.
‫آلیسون!
‫یادم اومد.
‫همه چیز رو یادم اومده.
‫هنوز کارمون تموم نشده.
‫بازیِ خودمه.
‫منو بگیر.
‫بذار بقیه برن.
‫جونِ تموم آدم‌هایی که اینجان، ‫متعلق به منه.
‫تو فقط به من نیاز داری.
‫این کار رو نکن اسکات.
‫آلیسون من رو می‌کشه ‫و من توی بغلش می‌میرم،
‫همونطوری که آلیسون توی ‫بغل من جون داد.
‫همون حرکتیِ که بازی رو به ‫بُرد ختم می‌کنه، مگه نه؟
‫من همینجوریشم بُردم.
‫تا وقتی‌که من از بازی حذف نشم، ‫تو بازنده‌ای!
‫و هنوز که اینجام.
‫و هنوزم آلفام.
‫یک کمان به قلبت
‫برای اینکه بقیه نجات پیدا کنن؟
‫باقیِ بازیکن‌ها
‫آزاد می‌شن.
‫نه.
‫نه، من نمی‌تونم.
‫من... نمی‌تونم...
‫من نمی‌تونم... نه.
‫نه.
‫بکشش آلیسون،
‫و اینجوری من بازی رو می‌برم.
‫خواهش می‌کنم آلیسون.
‫نذار تماشاگرِ مرگِ رفقا ‫و خونواده‌ام باشم.
‫بازیِ منه!
‫بکشش!
‫یه چیزی بهم می‌گه ‫که هنوز بازی تموم نشده.
‫واقعا امیدوارم که اینطور نباشه.
‫هرچقدر می‌خوای جیغ بزن لیدیا.
‫- نه! ‫- بازی دیگه تموم شده.
‫گرگ‌ها برای نشون فرستادن ‫درمورد موقعیتشون، زوزه می‌کشن...
‫تا بقیه‌ی گله صداشون رو بشنون.
‫بگو ببینم اسکات مک‌کال،
‫صدای زوزه‌ی گرگی که
‫آماده‌ی مُردنه، چجوریه؟
‫اگه می‌شد بهت می‌گفتم،
‫اما هنوز برای مُردن آماده نیستم.
‫آتش روباه.
‫اون چیه؟
‫نقره‌ست حرومزاده.
‫بجنب، بجنب.
‫خیله‌خب، بسه. بسه.
‫به شرطی می‌تونیم زنجیرها رو بشکنیم
‫که قدرتـمون باهمدیگه ترکیب بشن. ‫قدرتِ من و تو.
‫کدوم قدرت؟ ‫من هیچ قدرتی ندارم.
‫گرگ بشی داری.
‫با همدیگه انجامش می‌دیم.
‫تو پسرمی.
‫تو از خانواده‌ی هیلی.
‫یه گرگینه‌ای.
‫برو!
‫میسون! کلانتر!
‫نه!
‫اسکات، هدیه‌ای
‫که بهم داری رو یادته؟
‫گازِ آلفا،
‫قدرتِ گرگینه.
‫واقعی نیست درک.
‫فقط یه توهم دیگه‌ست.
‫بابا؟
‫ایلای؟
‫صدام رو می‌شنوی ایلای؟
‫آره.
‫آره صدات رو می‌شنوم.
‫ایلای!
‫هریس فرصتش رو از دست داد.
‫حالا نوبت منه،
‫نوبت انتقام منه.
‫قراره همشون رو بکشم،
‫با این بچه‌ای که اینجاست ‫هم شروع می‌کنم.
‫اگه قراره کسی رو بکشی، ‫با من شروع کن!
‫نمی‌تونیم تنهایی باهاش بجنگیم.
‫زیادی قویه.
‫باید توهم رو بشکنیم.
‫باید بگیریمش.
‫شما نمی‌تونید من رو بگیرید.
‫شما نمی‌تونید من رو بکشید.
‫حتی نمی‌تونید پیدام کنید.
‫حق با توئه.
‫نمی‌تونیم پیدات کنیم...
‫اما می‌تونیم همدیگه رو پیدا کنیم.
‫یه گرگ برای علامت دادن ‫به گله‌اش زوزه می‌کشه.
‫گرگینه چی؟
‫یه گرگینه غرش می‌کنه.
‫هی نگهش دار! ‫باید نگهش داریم!
‫نباید نگهش داشته باشید ‫وگرنه هردوتون باهاش می‌سوزید!
‫- اسکات؟ ‫- چیه؟
‫تو آلفایی.
‫اونم جزوی از گله‌ی توئه.
‫پریش!
‫آتیش کن، این کسکش رو بسوزون.
‫بابا؟
‫بیا بذار کمکت کنم.
‫- هیکاری! ‫- لیام!
‫- لیدیا. ‫- آلیسون!
‫اولین شبی که درک هیل رو دیدم،
‫جونم رو نجات داد.
‫بعدش بهم گفت که باهمدیگه برادریم،
‫و من فکر می‌کردم که دیوونه‌ست.
‫اما نه، نه، حق با درک بود.
‫از اون لحظه به بعد ایلای، ‫ما با همدیگه برادر بودیم.
‫و...
‫درک هیل اولین کسی بود ‫که بهم یاد داد
‫فقط خونواده‌ای که ازش متولد شدی، ‫خونواده‌ات به حساب نمیان.
‫بلکه خونواده‌ای هست که باید ‫پیداشون کنی.
‫می‌دونی، مطمئن نیستم ‫پدرت چه احساسی پیدا می‌کنه
‫درمورد اینکه این جیپ رو بهت بدم.
‫اما یه حسی بهم می‌گه ‫که این کار، کار درستیه.
‫از اون جیپ متنفر بود.
‫بعد از اینکه پسرم رهاش کرد،
‫فکر می‌کرد که دیگه قابل تعمیر نیست ‫و بکسلش کرد.
‫اما بعدش کاپوتش رو داد بالا ‫و تموم نوار چسب‌هایی که
‫استایلز بهش چسبونده بود رو کند.
‫و به طریقی تونست تعمیرش کنه.
‫اون جیپ،
‫علی‌رغم اتفاقاتی که ‫به سرش اومده بود،
‫همچنان کار می‌کنه.
‫هیچوقت نتونست بفهمه که چرا ‫اصلا داغون نمی‌شه
‫و از بین نمیره.
‫و فکر نکنم تا حالا فهمیده باشه
‫که دقیقا ما هم به ‫همین چشم بهش نگاه می‌کردیم.
‫تا حالا هیچکسی رو ندیدم
‫درگیر مکافات درک هیل شده باشه...
‫و بارها چنین چیزی رو تاب آورده باشه...
‫فقط برای اینکه از عزیزانش ‫محافظت کنه.
‫همیشه پیش قدم می‌شد...
‫همیشه دوباره سرپا می‌شد...
‫تا روزی که دیگه نتونست.
‫هی.
‫پدرت احساسات پیچیده‌ای نسبت ‫به اون جیپ داشت.
‫اما به این معنا نیست که باید ‫برای توهم چنین معنایی داشته باشه.
‫تنها کاری که باید بکنی...
‫اینه که ازش استفاد کنی.
‫فقط باهاش برون.
‫خیلی وابسته نشو.
‫شنبه قراره بیان ببرنشون.
‫بالاخره نوبتش شد.
‫می‌دونم وسوسه می‌شی،
‫اما زیاد جایزه بهش نده. ‫هنوز توی سن رشده.
‫- عه واقعا؟ ‫- آره.
‫همینجوریشم خیلی سنگین شده.
‫هروقت آماده شد.
‫سلام.
‫یه حسی دارم.
‫جوریه که تموم ‫این مدتی که گذشته
‫رو می‌خوام یه جوری برگردونم.
‫درسته بابت هرچیزی که پیش رومه خوشحالم،
‫اما من... من فقط...
‫یه جورایی احساس حسرت دارم، ‫می‌دونی؟
‫فکر کنم...
‫فکر کنم احساسِ...
‫حسرت به دلی.
‫آره دقیقا خودشه.
‫تو هم چنین حسی داری؟
‫نه.
‫من نگران گذشته نیستم،
‫چون حالا دیگه آینده‌ای دارم.
‫با اون.
‫و تو.
‫خیله‌خب بابا ساکت.
‫مترجمان: ‫«کیارش نعمت گرگانی، آیدا نادری و iredprincess»
‫چرا وایسادیم؟
‫هی، فکر کردم... فکر کردم که ‫قراره برم وکیلم رو ببینم.
‫هی.
‫هی!
‫هی، هی، هی!
‫هی.
‫هی!
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫هی! نه هی!
‫چه... چه خبر شده؟
‫دستات رو بکش بابا!
‫هی بیخیال! ‫ولم کنید...
‫عصرتون بخیر جناب هریس.
‫یه تغییری توی برنامه‌ها پیش اومد.
‫تصمیم گرفتیم توی تشکیلات بازداشتگاهِ
‫مناسب‌تر و دورتری ساکن بشید.
‫چجور تشکیلاتی؟
‫تشکیلات ایکن.
‫گمونم اونجا احساس راحتی داشته باشید.
‫نه، نه، نــــــــــــــــــــــه.
‫نه خدایا! نه، نه، نه.
‫نه! یه اشتباهی پیش اومده!
‫نه! من فقط یه معلم دبیرستانم!
‫بیخیال، اون بچه‌ها، ‫اون نوجوون‌ها،
‫اونا گرگینه‌ان!
‫باور کن.
‫داستان‌های زیادی درمورد گرگینه‌های ‫نوجوون شنیدیم.
‫همیشه یه داستان جدیدی هست.
‫‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫یادت باشه کی هستی.
‫«گرگینه نوجوان»