دانلود شده از وبسایت استارک‌موویز Www.StarkMoviez.Com
در مسیر آتش
سال 1977 ، روستای ماندوا، ماهاراشترا
مترجمین: میلاد طاهرخانی و دینا هماهنگ سازی: استارک‌موویز
‫شامبو ، ما مجوز برای کارخانه نمک گرفتیم.
‫برو به ارباب بگو ، بدو دیگه...
‫سلام ارباب ! تبریک میگم مالک!
‫آقا معلم اینجاست! ‫سلام ، استاد.
‫تبریک میگم استاد! ‫برام دعا کن ، استاد.
‫سلام آقای مالک!
‫چه خبرِ آقا معلم ؟
‫به نظر میرسه اونا بیشتر از همیشه به شما احترام میذارن!
‫اوه ... چی میگین ؟!
‫خواهر ، ویجو اینجاست.
‫ویجو ، برو برای اون!
‫خیلی خوبه! خیلی خوبه!
‫برو پیش اون. ‫استاد ... آقا ، ببین!
‫سوهاسینی. ‫چیه ؟
‫خیلی خوبه!
‫سوریا ، این کافی نیست.
‫این برای تو بسه.
‫سوریا همه بیشتر از این پول حق شونِ.
‫باید عادلانه تقسیم کنی.
‫حاضرجوابی ! سهم خودت رو بگیر...
‫در مورد بقیه نگران نباش.
‫نمی خواد یه قهرمان باشی!
‫دوباره میگم ، عادلانه تقسیم کن!
‫گم شو!
‫تقسیم عادلانه می خواد!
‫بریم.
‫سوریا...
‫ویجی ، وایسا . چی کار می کنی ؟
‫ویجی ... میگم وایسا.
‫بابا ، اون پول ما رو... ‫ویجی.
‫ویجی ، تو نباید گریه کنی...
‫بعدش چی می خوای بکنم ؟
‫از مردم خواهش و درخواست کنم ؟
‫نه ، تو نباید هیچ کدوم رو انجام بدی.
‫پس می خوای یه زندگی مثل بزدل ها داشته باشم ؟
‫من گلدان رو شکستم ، و اونو بردی همه پولش رو دادی.
‫این چه موعظه گیتا شماست ؟
‫اگر اونو دوباره ببینم، ‫با مشت میزنم تو صورتش.
‫و بعد چه اتفاقی می افته ؟
‫اون هم با مشت میزنه تو صورت تو، ‫بعد دوباره تو برمیگردی با مشت اونو میزنی...
‫و بعد اون برمیگرده تو رو با مشت میزنه.
‫و هرگز تموم نمیشه.
‫یه چشم در برابر یه چشم تمام نابیناهای دنیا رو میسازه...
‫...یه بار مهاتما گاندی گفت...
‫مهاتما گاندی تو ماندوا به دنیا نیومده!
‫پسرم خیلی عصبانیت رو تو خودت می ریزی.
‫تو فقط منو موعظه می کنی.
‫چرا به بقیه نمیگی ؟
‫بخاطر این که تو پسرم هستی.
‫زودباش...
‫زودباش ، بیا.
‫در این مورد که باید از جهان مراقبت کرد شکی نیست...
‫اما قبل از جهان خانواده خودت هستن.
‫و به همین دلیل دنبالش نیستم برای خانوادم هستش.
‫من به تو نگفتم ترسو باش ، ویجی.
‫مهم اینه که به قدرت برسی...
‫سوال اینه که چطور ازش استفاده کنی.
‫ضعفا نمی تونن به اونا بگن که قدرتشون رو ببخشن.
‫برای همین ، باید ضعف خودت رو به قدرت تبدیل کنی.
‫بعد از اون تو میبخشی یا نه.
‫اگر تو ببخشی ، تو رو مثل بزرگان ستایش می کنن.
‫اگر نکنی...
‫بعد از اون هیچی نمیشی.
‫و برای قوی شدن ، هر روز باید کتک خورد.
‫کی گفته ؟
‫با من دعا بخون.
‫من اونو میلیون ها بار انجام دادم ، بابا.
‫خب کی چی ؟ یه بار دیگه انجام بده.
‫من قدرتم رو از این میگیرم.
‫تو هم همینطور.
‫تو اونجا وامیسی ، مثل یه درخت بلند...
‫تو مملو از خوبی و بلند هستی.
‫اما هرگز نخواه حتی یه کمی زیر سایه باشی...
‫در مسیری از آتش
‫تو هرگز از پا در نمیای
‫تو هرگز استراحت نمی کنی
‫تو... ‫بابا...
‫هرگز به عقب نگاه نکن
‫سوگندت رو حفظ کن
‫در مسیری از آتش
‫زندگی جز یک صحنه بزرگه
‫که انسان بر روی اون راه میره
‫با اشک و عرق
‫غرق در خون
‫در مسیری از آتش
‫شما برای سال هاست که به ماندوا حکومت می کنید قربان.
‫قبل از این ، شما پادشاه بودید و مرد افراد شما بودن.
‫حالا استاد تبدیل شده به پادشاه.
‫قربان یه چیزی انجام بدین...
‫وگرنه شما رو تیدیل می کنه به یکی از افرادش.
‫مهم تر از اون کتاب های درسی مدرسه ‫رشدش نسبت به ثبت نام ما بیشتر شده.
‫کانچا کی میاد اینجا ؟
‫فردا صبح.
‫هی کچل!
‫نه... نه... من آیینه ها رو نمی خوام...
‫نه... من آیینه ها رو نمی خوام.
‫کانچا ! من آیینه ها رو نمی خوام. ‫کانچا ! من نمی خوام . کانچا!
‫نه ، کانچا پسرم ... فرزندم.
‫بابا ... همه منو نگاه می کنن و بهم میگن روح!
‫بابا ، من... ‫ببین من مثل یه روح هستم ؟
‫نگران نباش.
‫تو مثل پدرم هستی.
‫اما اون وقت پدر ، مادر ، برادر یا خواهر چیه ؟
‫تو چی بدست آوردی...
‫و چی شده برگشتی عقب ؟
‫فقط یکی باقی می مونه...
‫مقام عالی...
‫و همه قدرت...
‫کانچا...
‫تو باید یه بار دیگه انجام بدی.
‫من می خوام بمیره . آقا...
‫سهم شما اینجا ... فقط 600 تاست.
‫بگیرش.
‫.600 ‫.600
‫حالا نوبت اونه آقا...
‫حالا نوبت شماست ... شما ... شما . زودباش. ‫برو برای اون!
‫دو هزار...
‫سه هزار... ‫سه هزار...
‫چهار هزار...
‫قربان...
‫قربان ... اون میمیره...
‫قربان ، چی کار می کنید ؟ ‫من نمی خوام.
‫قربان ... اون میمیره...
‫چی کار می کنی ؟
‫قربان ... قربان ... قربان...
‫قربان ... اون میمیره...
‫استاد...
‫زندگی خیلی بیشتر از این بازی ارزش داره ، کانچا.
‫استاد زندگی زیر آب شناورِ...
‫به گدایی و التماس می افتی.
‫چون امروز زندگی یعنی...
‫پول...
‫اونو استشمام کن استاد...
‫تو میدونی که سعادت به چه معنی هستش.
‫تو بعد از سال ها اومدی ماندوا ، کانچا.
‫بذار ماندوا درست بهت احترام بذاره.
‫تو در مورد احترام حرف میزنی ، استاد ؟ من می خوام...
‫...من اونو در آغوش گرفتم. ‫قربان...
‫اما زمین گرم میشه تا استاد...
‫در آغوش مرگبار اون باشه.
‫فهمیدی منظورم چیه از کشنده...
‫یه مریضی...
‫نابودی...
‫مرض.
‫و این بیماری گسترش پیدا می کنه استاد...
‫جلوی چشم هات ، اون گسترش پیدا می کنه.
‫برادرها...
‫من اومدم اینجا تا وفاداریم رو به ماندوا ثابت کنم.
‫من اینجا یه کارخانه نمک راه میندازم...
‫کارخانه!
‫نمک ما در خارج به فروش میرسه...
‫قیمت های بی سابقه ای پیشنهاد میدن...
‫و ما در آمدهای پیش بینی نشده کسب می کنیم. ‫فوق العاده است!
‫اما برای اون...
‫من به اجاره نامه زمین های شما نیاز دارم.
‫اجاره نامه. ‫اجاره نامه . اجاره نامه چیه ؟!
‫منظورم قرضه! ‫قرض . قرض.
‫قرض!
‫منظورم اینه که اون رو به من قرض بدین.
‫سود حاصل از زمین مال شماست...
‫درآمد مال شماست...
‫فقط کارخانه مال منه، ‫و پولی که اون در میاره مال منه.
‫چی میگین ؟
‫ما قبول می کنیم!
‫شما به استاد خودتون ایمان دارید ؟
‫بله ، داریم.
‫قول بدید زمین هاتون رو به کانچا قرض ندید.
‫اوه باران برای من ببار,
‫من باید به تو قربانی بدم.
‫قربانی رو قبول کن,
‫طوفان فرا رسیده.
‫اون زمین هاتون رو برای 100 سال اجاره می کنه.
‫کدوم یکی تون انقدر رندگی میکنه که ببینه...
‫...اون واقعأ با زمین هاتون چی می کنه ؟
‫وقتی که باران می باره...
‫به زمین ماندوا گیاه جوانه میزنه...
‫كاكائو!
‫کارخانه نمک ما برای پیشرفت ماندوا کافیه.
‫ما باید هر دو صاحبان و کارگران اون کارخانه باشیم.
‫همه اونو انجام میدیم یه کمی صبر و کار سخت...
‫از کاکائو ، کوکائین ساخته شده...
‫که طعمش باعث میشه مردم خودشون رو هم فراموش کنن...
‫بوی که انسان احساس می کنه مثل اینه که تو آسمان پرواز کنه...
‫اونو در بازارهای خارج میلیونی به فروش میرسه...
‫و اون همیشه اینجا بوده...
‫هنوز شما نتونستین اونو ببینین.
‫پس به کانچا بگید که نمی خواید زمین خودتون رو به اون بدید.
‫ما نمی خوایم!
‫ارباب ، قربان...
‫استاد یه جلسه با روستایی ها زیر درخت راه انداخته.
‫استاد...
‫سوریا گفت شما می خوای منو ببینی.
‫استاد...
‫من یادمه چراغ ها رو خاموش کردم...
‫سوهاسینی ، من زود بر میگردم.
‫موضوع چیه ؟ ‫کجا میری ؟
‫من فکر می کنم چراغ مدرسه روشنه.
‫ویجو ، همراه بابات برو.
‫بابا ، صبر کن بیام.
‫سورتی.
‫بابا...
‫اینجا وایسا.
‫بیندیا...
‫بیندیا ... چی شده ؟
‫چی شده ؟
‫چطوری این اتفاق افتاد ؟
‫بیندیا...
‫بهم بگو ، چطوری این اتفاق افتاد ؟
‫ویجی...
‫چرا هنوز اونجایی ؟
‫مادرت رو بیار ، سریع!
‫عجله کن!
‫آره ... بهم بگو...
‫چطوری این اتفاق افتاد ؟
‫بیندیا ... چشم هات رو باز کن.
‫عمو...
‫یه چیزی برای بیندیا تو مدرسه اتفاق افتاده...
‫به من گوش کن...
‫به اون رحم نکنید!
‫مامان...
‫مامان ، یه چیزی برای بیندیا تو مدرسه اتفاق افتاده...
‫بابا ، صدات کرد.
‫مامان!
‫ویجو...
‫بیندیا...
‫بیندیا کجاست ؟
‫بیندیا . بیندیا. ‫استاد ، اون کجاست ؟
‫بیندیا اونجاست.
‫بیندیا... ‫بیندیا...
‫بیندیا ، چطوری این اتفاق افتاد ؟
‫بیندیا ، چی شده ؟
‫بیندیا ! چی شده ؟
‫بگو ، عزیزم . چی شده ؟
‫چرا تو اومدی اینجا ؟ کی صدات کرد ؟
‫جواب بده ، کی صدات کرد اینجا ؟
‫چی شده ؟ ‫چی شده ، عزیزم ؟
‫استاد... ‫استاد...
‫چی با این دختر بچه کردی ؟
‫من هیچ کاری نکردم...
‫استاد ، بیندیا به سمت تو اشاره کرد.
‫بیندیا...
‫استاد ، چطور تونستی ؟
‫لعنت به تو! ‫صبر کنید!
‫شما دیونه شدید ؟ آره! ‫تو شاگرد استادی!
‫به من گوش کنید...
‫خب ... استاد ، تو چی کردی ؟
‫حرف بزن ؟ ‫چه دروغی به شما گفتم ؟
‫با اون چی کردی ؟
‫حداقل به من گوش بدید.
‫لعنت به تو ، استاد ! چطور تونستی این کار رو بکنی ، استاد ؟
‫ویجو ... مراقب باش ، عزیزم...
‫تو دختر ما رو کشتی!
‫اونو بکشید...
‫چی کار می کنی... ‫تو دختر ما رو کشتی!
‫اونو بکشید. ‫صبر کنید...
‫برید عقب ، گفتم.
‫برید عقب...
‫مامان...
‫برو پیش بابات...
‫برو پیش بابات.
‫بابا...
‫پسرم. ‫بذارید بابام بره...
‫بابا...
‫میبینی ، ویجی...
‫بابا یه گناه بزرگ انجام داده!
‫اون شایسته زندگی کردن نیست!
‫اون تفاله روستای ماست... ‫نه!
‫بابا!
‫تو بهای اونو میدی ، استاد!
‫روح تو آویزان درخت میشه!
‫اونو بکشید! ‫بابا!
‫همه ما به پدرت افتخار می کردیم...
‫و اون افتخار ما رو به شرمساری تبدیل کرد...
‫امروز ما پدرت رو می کشیم!
‫ما اونو می کشیم و اونو آویزان این درخت می کنیم!
‫اون آویزان درخت انجیر میشه.
‫بابا!
‫یه تکان کوچک در راه پیشرفت و رفاه ماندوا خورد.
‫بابا...
‫شما چی بدست آوردین...
‫و چی شده برگشتید عقب ؟
‫لازم نیست نگران باشید...
‫و لازم نیست از کسی بترسید...
‫کی میتونه شما رو بکشه ؟
‫روح نه به دنیا اومده و نه میمیره.
‫بابا...
‫بابا!
‫مرده!
‫استاد مرده!
‫بدرود استاد!
‫بابا!
‫اون سزاوار اون چیزی بود که شد. ‫استاد مرده!
‫بابا!
‫هیچ کس برای سوزاندن جسد اون چوب نده.
‫بذارید اون اینجا آویزان بمونه.
‫استاد ، تو حتی نمی خواد جسدت سوزانده بشه!
‫بذارید اون بپوسه.
‫ماندوا از شر این شیطان خلاص شد.
‫لاشخور
‫اونو حلق آویز ولش کنید...
‫هیچ کس برای سوزاندن جسد اون چوب نده.
اسکله بمبئی
‫مامان ... مامان ، چی شده ؟
‫بهم بگو ، مامان . مامان!
‫مامان ، یه چیزی بگو!
‫مامان ، اون چیه ؟
‫چی شده ، مامان ؟
‫من نمیدونم چه اتفاقی برای مامانم افتاده...
‫لطفأ کمک کنید!
‫گم شو بچه!
‫وقت کار هستش ، پس فورأ برو!
‫یکی به مامانم کمک کنه!
‫گم شو!
‫چیه...
‫من نمیدونم چه اتفاقی برای مامانم افتاده...
‫اون درد داره ... من نمیدونم چه اتفاقی افتاده!
‫مامانت کجاست ؟ ‫اونجاست!
‫مامان ... خوبی ؟
‫مامانم خوبه ؟
‫اون خوب میشه ، درسته ؟
‫اون دردش شدیده.
‫کالی به چی زل زدی ؟ ‫عجله کن و آشاتای رو بیار!
‫اوه خدا!
‫چی شده ، لاچی ؟
‫چیزی نیست ، اما یه چیز رو مطمئنم!
‫یه نگاهی بنداز! ‫مامان!
‫برای چی گریه می کنی ؟
‫اونو از اینجا دور کن.
‫اونو دور کن ... برو!
‫دولاری ، ما نیاز به پوشش داریم!
‫ویجی! ‫مامان!
‫همتون ، به چی زل زدین ؟ زودباشین سریع!
‫یه نفس عمیق بکش ، عزیزم...
‫مامان!
‫برگرد عقب.
‫دور شو.
‫تو یه خواهر داری.
‫بیا...
‫مراقب باش.
‫مامانم چی شد ؟
‫مامانت خوبه.
‫پسر مامانی!
‫این طوری نیست!
‫این طوری اونو گره بزن.
‫این مشکل آدم های جدیده.
‫ببین چطوری اونو انجام دادی.
‫کمک کنید ! کمک کنید!
‫ما رو از اینجا بیارید بیرون!
‫یه نگاه به این نمونه خوب بندازید ، آقایون.
‫ولم کن!
‫مثل یه گل رز تازه است.
‫اون مال منه! ‫من اونو می خوام.
‫من همه چیز رو در مورد اون تضمین می کنم.
‫به لطف خدا ، اگر رفتارتون و تغذیه اون خوب باشه...
‫در یه سال اون شکوفه میده.
‫میتونید قیمت پیشنهادی رو بدید...
‫سی هزار!
‫چهل هزار!
‫داداش لالا ، شصت هزار!
‫شصت هزار! ‫شصت هزار، یک...
‫شصت هزار ، دو ... فروخته شد!
‫فروخته شد!
‫نه!
‫این جنس از کجاست ؟
‫افغانستان.
‫بذارید دوباره بپرسم...
‫این جنس از کجاست ؟
‫چطور مهمه ؟ ‫جنس خالصه.
‫تو اونو کجا پرورش دادی ؟
‫من می خوام جنسم رو تو بمبئی بفروشم.
‫تقاضای دولت شماست.
‫من هرگز پنهان دوست ندارم و دنبالشم نبودم.
‫اینکه دختر 11 ساله است یا 16 ساله...
‫من اونو میخرم.
‫به شرطی می گیرم که باید سن واقعی اونو بدونم.
‫حالا گوش کن...
‫با دقت...
‫حقیقت اینه که ، کانچا...
‫به نظرم قیافه ات رو دوست نداری.
‫بخاطر این نیست که تو زشتی.
‫بنظرم بدتره.
‫اما قیافه ات نفرت انگیزه...
‫نفرت انگیز.
‫و یه چیز دیگه...
‫تجارت برابر انجام میشه.
‫برابر.
‫کانچا...
‫کی 15 سال پیش ، فقط کلاه برداری های ‫کوچک تو بمبئی می کرد...
‫هیچ کس نمی دونه کی مادر اون بود...
‫احتمالأ یه حرومزاده است ، شاید هم نباشه...
‫اما پلیس یه عکس در پرونده خودش داره...
‫که هیچ شبیه قیافه الان تو نیست.
‫کانچا ، بمبئی رو ترک کن وگرنه...
‫مسخره کثافت!
‫مسخره!
‫من بهت اجازه میدم بری.
‫امروز تولد پسر بچه ام هستش.
‫فردا دوباره نیا.
‫فردا تولد اون نیست.
‫ویجو...
‫مامانم اینو داده.
‫تموم نکردی.
‫حالا برو گم شو.
‫تاتیا کجاست ؟
‫نه . این کا رو نکن.
‫نه . منو ببخشید.
‫بچه های من خیلی کوچک هستن...
‫کانچا بهت پول داده که منو بکشی...
‫و تو هم قبول کردی!
‫تو قبول کردی!
‫این حرومزاده پول گرفته منو بکشه.
‫سلیمان ! بله ؟
‫شنیدم تو بعضی از کشورها اونا به سگ ها گوشت میدن بخورن...
‫منم همینطور ، داداش...
‫این سگ هم پول رو قبول کرده منو بکشه.
‫منم مطمئنم اون یه قلب بزرگ داره...
‫بذار اونو پاره کنیم در بیاریم و اونو بفروشیم.
‫ما یه پول خوب میگیریم.
‫تو...
‫تو کی هستی ؟
‫ویجی. ‫ویجی ؟
‫قبلأ هرگز ندیدمت.
‫چطور می تونستی ، اگر من اینجا نبودم
‫حاظرجوابی ، هان ؟
‫هی...
‫و تو کی هستی ؟
‫اون دختر منه.
‫اوه...
‫اونا همه بزرگ شدن و من متوجه نشدم...
‫این عجیبه!
‫این فاحشه نیست شهادت میده.
‫لالا زبانش رو میبره.
‫ولی یه پسر 12 ساله هستش...
‫اون در اون زمان اونجا بوده.
‫اونوقت اون شهادت میده.
‫بیا و تو جرات دروغ گفتن نداری.
‫به ما هر چیزی رو که اون روز دیدی بگو ، فقط راست بگو.
‫راحتش بزار.
‫چند سالته ؟
‫دوازده.
‫اسمت چیه ؟
‫ویجی.
‫نترس.
‫با دقت ببین...
‫یکی از اونا بوده ؟
‫مهم اینه که به قدرت برسی...
‫موضوع اینه که چطوری ازش استفاده کنی.
‫نترس ... بگو اونه.
‫نه.
‫پلیس با توئه ، نترس.
‫نه.
‫ویجی ، این لالا رئوفِ.
‫اون تاتیا رو تو روز روشن کشته.
‫گفتم هیچ کدوم اونا نبوده.
‫دروغ نگو ، ویجی.
‫حرف های یه بچه صدای خدا هستند ، بازرس.
‫کی می تونه در برابر اون وایسه ؟
‫خب... می تونم برم ؟
‫بیاید.
‫خداحافظ.
‫می خوام به ماندوا...
‫برگردم.
‫همه از لالا میترسن...
‫و یه روز همه از من میترسن.
‫و این ترس خیلی به ما کمک می کنه به ماندوا برگردیم.
‫ما دیگه نمی خوایم اینجا زندگی کنیم.
‫ما میریم یه جای دور.
‫به جایی که تو نتونی این افکار وحشیانه رو بکنی.
‫من میترسم ، ویجی.
‫ترسم برای تو و خواهرت شیکشا است.
‫می شنوی چی میگم ؟
‫ویجو ... ویجو ، شینده دنبال توئه.
‫اون می خواد بدونه چرا تو از شناسایی لالا خودداری کردی.
‫اون مامانم رو کتک میزنه.
‫ویجو ، لطفأ بیا.
‫فاحشه...
‫کجا پسره رو قایم کردی ؟
‫به خاطر چی اون پسر اون کار رو کرد. ‫من مجبور شدم سرم رو بندازم پایین.
‫گم شو.
‫تو میدونی من کی هستم ، مگه نه ؟
‫رذل کثافت...
‫من بیشتر از همه دنبال تو میگشتم.
‫ویجو ، نه...
‫اونو ببین ... منو با اسلحه تهدید می کنه.
‫ویجو ، اسلحه رو بنداز بره!
‫اون فقط یه بچه است ، بذار اون بره.
‫تو می خوای به من شلیک کنی ؟
‫بفرما.
‫شلیک کن ... چی شده ؟
‫تو بهای اینو میدی.
‫تو بهاش رو میدی.
‫تو می خوای به من شلیک کنی...
‫کثافت کوچولو!
‫هی ، این یه تفنگ اسباب بازی نیست.
‫پسر ، اسلحه رو بده من . اونو بده به من.
‫ویجی ، تفنگ رو بنداز کنار.
‫تفنگ رو بنداز کنار.
‫نگاه کن ، داداش لالا...
‫این قشنگ و پرور هستش.
‫بذار ببینم...
‫باشه ، اونو ببر.
‫من یکی دیگه می خوام.
‫اون جا رو ببین ... یوسف...
‫15 سال بعد
‫قاچاق زن تو بمبئی بالا رفته.
‫کمیسر الحاقی ، آقای گایتوندِ ، آیا پلیس بمبئی خوابیده ؟
‫به نوبت حرف بزنید.
‫تقریبأ هر جنگ تبهکاران به لالا رئوف متصل میشه.
‫قربان ، شما هیچ گونه شواهدی علیه اون ندارید ؟
‫اداره پلیس مطلع شده که...
‫...تحت پوشش صادرات گوشت الیف...
‫لالا رئوف قاچاق مواد مخدر و قاچاق زن می کنه.
‫اما اون قبل از اقدامات ما با خبر میشه می تونه حرکت کنه.
‫و اگر کسی جرات کنه علیه اون شهادت بده...
‫اون زنده نمی مونه.
‫این نشان میده که سیستم ما شکت خورده...
‫یک تاجر کوچک حالا تبدیل به مافیا شده...
‫...و به بزرگترین محله در آسیا حکومت می کنه.
‫برای گرفتن بیکاران...
‫...و بی خانمان ها به کار برای فعالیت های غیر قانونی خودش...
‫لالا به اونا یک شغل و یک سقف بالای سر بهشون داده.
‫در عوض اون وفاداری همیشگی شون رو خریده.
‫و اونا حاضر هستن زندگی خودشون رو برای اون زیر پا بذارن.
‫اسم دیگه ای هست که به جنگ های تبهکاران متصل میشه.
‫کانچا.
‫پلیس موفق شده کانچا رو بیرون از بمبئی نگه داره.
‫پس کانچا عملیات خودش رو از کجا اداره می کنه ؟
‫در اطراف سواحل جنوب غربی بمبئی یه جزیره است.
‫ماندوا.
‫اون امپراطوری اونه.
‫اون ماندوا رو مثل اردوگاه اجباری هیتلر اداره می کنه.
‫کانچا تو ماندوا است اما...
‫ریشه های اون خیلی عمیق تر نسبت ‫به لالا رئوف به سیستم اینجا نفوذ کردن.
‫پلیس بمبئی 5 سال پیش یک حمله به ماندوا انجام داد.
‫تعداد زیادی از ساکنان بی گناه در شلیک متقابل کشته شدن.
‫و ما زمان سختی با کمیسیون حقوق بشر پیش روی داشتیم.
‫کانچا هنوز یک رویای ناتمام داره بنادر...
‫بمبئی.
‫اما تا وقتی که من هنوز زنده هستم ، به اون اجازه نمیدم.
‫ویجی کیه ؟
‫این یه شوخیه ، گایتوندِ ؟
‫متاسفم اما این تنها عکس رسمی اونه که...
‫...در گزارشات پلیس هستش.
‫ویجی چاوهان.
‫اون در 10 سال گذشته به یک قدرت حساب شده تبدیل شده.
‫اون دست راست لالا رئوف است و خیلی زیرکه.
‫پانزده سال پیش ، لالا رئوف اونو در ارتباط...
‫...با قتل جانشین بازرس نجات داد.
‫اون پرونده من بود.
‫از آن به بعد پلیس هیچ شواهدی علیه اون پیدا نکرد.
‫کسی که علیه اون شهادت بده به یه شوخی تبدیل شده.
‫هر چیزی که اون به دست آورده وقف خیریه میشه.
‫در بمبئی تعدادی آمبولانس وقف کرده.
‫ویجی چاوهان...
‫اون به نظر ساده است...
‫اما از همه پیچیده تر هستش.
‫در سنی که اون باید با اسباب بازی بازی می کرد...
‫...به اون بازی با تفنگ و گلوله رو یاد دادن.
‫مثل اینکه جنگ اون با نظم و قانون هستش.
‫باعث شده که اطلاعات خیلی کمی از زندگی اون باشه...
‫و در اتاق کوچکی در دونگری چاول زندگی می کنه.
‫اون همه چیزی که بدست میاره ، اونو رو میده بیرون...
‫اون پول در آوردن رو دوست نداره اما برای مردم بدست میاره.
‫اما دید اون تنظیم شده روی یک هدف ناشناس...
‫چیزی که فقط اون میدونه.
‫چیزی که اون می خواد بهش برسه...
‫به هر قیمتی.
‫ویجو برو برای اون!
‫بالای اینجا...
‫یه کمی بالاتر ... آروم...
‫چطور به نظر میرسه ؟!
‫باببان...
‫صبر کن ، صبر کن...
‫مثل این...
‫شما درست مثل مدهوری دیکسیت به نظر میرسی.
‫آره درسته!
‫حرکت اون . مدهوری دیکسیت، درسته!
‫اون کالی عزیز منه.
‫نگاهت خیلی شیبه سیلک سمیتا است...
‫سیلک سمیتا!
‫اوه کالی من!
‫چرا در مورد اون حرف میزنی ، لاکشمی ؟
‫من خوشحالم که کالی هستم.
‫کالی گاودِ.
‫کارکنان منو نگاه کنید.
‫زودباشین ، تو یه خط وایسین.
‫یک ... دو ... سه ...چهار.
‫ویجو ، بیا اینجا!
‫اونا وارداتی هستن.
‫اونا از سنگاپور اومدن...
‫چینی اصیل!
‫اونا تو رو تو خونه چی صدا میزنن ؟
‫چابلی. ‫هی ... اون نپالی حرف میزنه!
‫لعنت به تو ! خفه شو!
‫اونا تو نپال زندگی می کنن ، اما اونا چینی اصیل هستش.
‫چینی بگو.
‫من چینی هستم ... اما در نپال زندگی می کنم.
‫می بینید ؟
‫کانال خنده است ، یه کمی دست بزنید.
‫چرا اینجایی ؟
‫تو باید روبان رو قیچی کنی.
‫روبی ، از بین جمعیت برید.
‫زودباش...
‫اینجا ، اینو بگیر.
‫داداش لگبال! ‫دیر کردی ، داداش لگبال.
‫بسیار خب ، برو تو...
‫مراقب روبان باش.
‫دوربین باید روی من تمرکز کنه ... نمای بسته.
‫باشه ؟
‫بذار همه دونگری بدونن که...
‫زیبایی چینی های پارل ما باید مثل کالی باشه و نه کس دیگه ای.
‫منو باید روی تمام شبکه های تلویزیونی باشم.
‫من تعهد میدم دونگری رو زیبا کنم.
‫روبان رو قیچی کن!
‫من هنوز داشتم حرف میزدم.
‫چهار هزار روپیه...
‫پانصد و شصت و یکی.
‫اولین روز جمع شده.
‫و اینم سهم توئه.
‫تو به من کمک مالی کردی.
‫و هیچ دوستی تو کاسبی نیست.
‫چی می تونم بگم ، ویجو...
‫قسم می خورم...
‫این تقربیأ در تمام زندگیم رویا شده بود.
‫دیگران رو زیبا بشن...
‫و هم زیبا ببینن.
‫خودم رو آرایش کنم جوری که مردم ‫تو راه نتونن جلو زل زدنش رو بگیرن.
‫و اونا بگن ، این کالی صاحب سالن کیه ؟
‫بهم بگو...
‫من باهوش و درخشان نیستم ؟
‫همینطوره باهوش ، من میتونم اونو بیرون اینجا احساس کنم.
‫گروچو!
‫اوه ، آره اینو بده من.
‫چی ؟
‫پس انداز عروسی منه.
‫فقط اگر من از الان شروع کنم به پس انداز کردن می تونم...
‫منظورم اینه که خیلی چیزها هستش...
‫لباس ، طلا و جواهر...
‫بنابراین تو آروم میری ، مثلأ اگر منو تو با پلیس روبرو بشیم.
‫چه اشکالی داره ؟
‫هیچی.
‫منو ببخش ، ویجو.
‫متاسفم.
‫من زیادی گفتم.
‫من همه چیز رو یادمه...
‫من همه چیز رو درک می کنم.
‫تو نمی خوای ازدواج کنی اما...
‫من چی کار میتونم بکنم ؟
‫بعضی وقتها ، پایان خوابم رو نمی دونم.
‫اما در مورد من نگران نباش.
‫من خوبم ، راه من تنهایی هستش.
‫سلام ، داداش ویجو.
‫سلام
‫می خواستی منو ببینی ؟
‫آره ، بیا تو.
‫من امسال بازنشسته میشم.
‫اما نمیدونم بگو که نمی تونم دست خالی برم.
‫دیروز یه درگیری تو کورال بود.
‫ما 6 نفر رو به ضرب گلوله کشتیم.
‫چهار نفر از باند شانتارام و...
‫دو نفر از لالا رئوف.
‫مادر چطوره ؟
‫تو نمی دونی ؟
‫میدونم.
‫اگر میدونی پس چیه...
‫فردا شیکشا 15 سالش میشه.
‫و من هنوز همون ویجی گذشته هستم...
‫که 15 سال پیش به این شهر اومد.
‫همراه با مادرت و خواهرت که به دنیا اومده بود.
‫که تو اونا رو ترک کردی و رفتی.
‫که با تو زندگی نمی کنن.
‫تو اونا رو از دور میبینی و...
‫سعی می کنی خودت رو دلداری بدی ‫تو هم میتونی یک خانواده داشته باشی.
‫اما تو هنوز هم کاری نکردی تا شجاعتت رو به اونا نشان بدی.
‫برای به دست آوردن یه چیزهای، ‫باید یه چیزهای رو از دست داد ، آقای گایتوندِ.
‫به چی می خوای برسی ؟
‫بهم بگو!
‫اونا خانواده تو هستن.
‫احساس نمی کنی اونا دوست دارن تو رو ببینی ؟
‫میتونم برم ؟
‫شیکشا ، عجله کن وگرنه دیرت میشه.
‫باشه ، مامان.
‫زودباش...
‫زودباش ... عجله کن . مامان ، فکر کنم یه چیزی رو یادم رفته.
‫نه ، نکردی.
‫فکر کنم یه چیزی رو یادم رفته.
‫نه ، نکردی ، حالا زودباش.
‫مامان بطریم رو یادم رفته.
‫تو هستی!
‫من از صبح برای این منتظر بودم.
‫و آخر سر اون اینجا است.
‫برادر کی اینو فرستاده ؟
‫بهم بگو ، لطفأ!
‫برادر کی اینو فرستاده ؟
‫من ... من نمیدونم.
‫من فقط تو مغازه کار می کنم.
‫من نمیدونم.
‫مامان ، کی اینو برای من هر سال می فرسته ؟
‫چرا اینجایی؟
‫من نمی خوام دنیای تو روی دخترم تاثیر بذاره.
‫اون پدر من هم بوده!
‫چطور جرات می کنی اسم اونو ببری!
‫فکر می کنی اگر من اسم اونو نبرم همه چیز رو یادم میره ؟
‫چی کار می خوای بکنی ؟
‫تو یه جنازه دیگه می خوای ؟
‫بخاطر این که تو مایلی این دنیا رو جهنم کنی ؟
‫این دنیا جهنم هستش ، مامان.
‫بدون قدرت.
‫اگر پدرت زنده بود...
‫اما اون زنده نیست!
‫و اونو همین مردم کشتن.
‫اونا لیاقت زندگی کردن رو ندارن.
‫اونا باید بمیرن.
‫باعث میشه که بابات برگرده ؟
‫حداقل من میتونم در آرامش بمیرم.
‫"از دور داره صدا میاد"
‫"از دور داره صدا میاد...صدای یه ترانه ی قشنگ میاد"
‫"پاشو ناامیدی رو دور بریز و با ما خوش باش"
‫"بیا شمعای سیاهی و بدی رو خاموش کن و ‫"کیک عشق وصفا رو بِبٌر "
‫"پاشو اگر هم بلد نیستی بیا تا خودم یادِت بدم"
‫"مطمئن باش همین دوای دردِ توئه.. ‫بیا که خودم قبلاً امتحانش کردم"
‫"بذار این درد و غصه از دلت بریزه بیرون و خالی بشی"
‫"از دور داره صدا میاد...صدای یه ترانه ی قشنگ میاد"
‫" این باری که روی دوشت داره سنگینی می کنه و... ‫موهاتو سیخ کرده"
‫"... بدِش به من و یه خورده از بارِتو سبُک کن".
‫"همه ی ناخُنایی که داری باهاشون خودتو زخمی می کنی" ‫مفهوم: (همه ی دردایی که خواب رو از چِشات گرفته...)
‫"برو همه شونو بریز توو آتیش و بسوزونشون."
‫" آخه این همه غم و غصه چیه توو زندگیت ‫که روز به روز هم داره زیادتر می شه!!"
‫"یه خورده پول مول رد کن بیاد ‫تا یه مُشت خنده و خوشی برات بیاریم"
‫"از دور داره صدا میاد...صدای یه ترانه ی قشنگ میاد"
‫" خورشید هم قیافه ی تو رو که می بینه ‫انگار صورتش کِش میاد و کج و کوله میشه.."
‫"ولی وقتی می خندی.. ‫ماه نورانی میشه و به همه روی قشنگشو نشون میده"
‫"وقتی ساکت می شی و حرف نمی زنی ‫انگار همه ی صداهای دنیا خاموش میشه"
‫"بیا برام حرف بزن تا پرده ای که جلوی گوشامه کنار بره"
‫آخه چرا همه ی درداتو بسته بندی کردی و گذاشتی توو قفسه ی دلت؟! ‫مفهوم:(چرا همه ی درداتو می ریزی توو خودت)
‫"بیا همه ی حرفایی که روو دلت سنگینی میکنه رو بریز توو بغلِ من" ‫"ببین داره صدا میاد..از دور صدای ساز و آواز میاد"
‫"از دور داره صدا میاد...صدای یه ترانه ی قشنگ میاد"
‫از دور داره صدا میاد...صدای یه ترانه ی قشنگ میاد" ‫کجا داری می ری؟!!.... ویجو...!
‫"دلم می خواد لباسِ غم و غصه رو دور بندازم و خوش باشم"
‫"فقط ازت می خوام یه خورده غذای آرامش برام بپزی تا بخورم"
‫"من هر چی که تو بهم یاد بدی رو فوری بلد میشم"
‫"هر نسخه ای که تو برام بپیچی رو بی چون و چرا قبولش می کنم"
‫"اگه می تونی داروییی برای مرضِ اشک و غم و غصه بِهم بده تا بخورم"
‫"از دور داره صدا میاد...صدای یه ترانه ی قشنگ میاد"
‫به گفته منابع ناشناس...
‫لالا رئوف این حملات به خاطر بهم ریختن ‫یک معامله مواد مخدر انجام داده.
‫قربان ، پلیس چه اطلاعاتی در مورد این کشتار داره ؟
‫اسم های اونا کارتیک و رامش بوده.
‫اونا برای شانتارام کار می کردن...
‫که در واقع به نظر میرسه ‫بعد از این کانچا در بمبئی تجارت می کنه.
‫کانچا همان است که خیلی لالا رئوف رو به چالش کشیده و...
‫کنترل بازار مواد مخدر رو در بمبئی می خواد.
‫نخست وزیر بورکار ، کانچا کی دستگیر میشه ؟
‫حالا ، بهم گوش کنید ، شما دارین از نقطه اصلی دور میشین.
‫در حال حاضر ، کانچا هدف ما نیست.
‫لالا رئوف است.
‫لالا رئوف کسیه که تجارت مواد مخدر...
‫...در پشت پرده فعالیت های عمومی انجام میده.
‫جامعه ما باید از شر این شیطان به نام مواد مخدر خلاص بشه.
‫دیر یا زود ، ما اونو انجام میدیم.
‫جلوی اونو بگیر.
‫چیزی نیست ... چیزی نیست آزهار
‫احمق!
‫اون بورکار ، حرومزاده است!
‫کانچا بَرده است.
‫هیچ مشکلی نیست ، من زود برمی گردم.
‫سلام ، داداش لالا.
‫همه چیز خوبه ، تونی ؟
‫خوبه ؟
‫چند سال داریم با هم کار می کنیم ؟
‫موضوع چیه ؟
‫برای اولین بار ، ما دست خالی برگشتیم.
‫به گفته پسر کوچک شما اینجا قیمت ها به بالای آسمان رسیده.
‫تو نمی تونی با این کیفیت هر جای بمبئی بگیری!
‫و تو مجبوری قیمتش بدی.
‫آروم باش ، مَظهَر.
‫تو آروم باش!
‫مثل اینا با من حرف نزن!
‫قیمت همان باقی می مونه.
‫بسیار خب ، داداش لالا.
‫ما بعد از بیستم می بینیمت.
‫بابا ، اینا حرومزاده هستن...
‫موقعی که یه معامله انجام میدی مواد نکش.
‫هرگز!
‫وقتی که تموم شد می تونی هاش یا کوکادین بزنی...
‫برام مهم نیست.
‫ما این معامله رو از دست دادیم.
‫بابا ، این یک واقعیتِ میدونم...
‫تونی قبلأ معامله کرده اون از ما کوکادین می خواد...
‫و اون الان کوکائین نداره.
‫خب ؟
‫اون گفت بیستم...
‫که یعنی اون می خواد کوکائین رو اون موقع بگیره.
‫اون از ما خرید نمی کنه.
‫پس اون وقت ، چه کس دیگه ای می تونه ‫کوکائین رو به اون ارزان تر بده ؟
‫شاید یه غریبه...
‫کانچا.
‫این یعنی ماندوا است.
‫کوکائین 100 درصد خالص و خیلی ارزان تر از ما.
‫گایتوندِ هر گوشه و کناری رو پوشش داده.
‫اون نمیذاره کانچا جنسش رو تو بمبئی بیاره.
‫مطمئنم یه جای هستش.
‫من کسی رو میشناسم که می تونه به ما بگه.
‫بعدأ می بینمت.
‫چی کار می کنی ؟
‫نجاتم بدین!
‫من می افتم.
‫چیزی یادت اومد ؟ ‫نمی تونم صدات رو بشنوم.
‫می خوای منو بکشی ؟
‫یادت اومد ؟
‫من چیزی نمیدونم.
‫کی بعد از من مواظب پاپو هستش؟
‫چه اتفاقی برای پاپو من می افته ؟
‫الان یادت اومد ؟
‫من چیزی نمیدونم ، من چیزی نمیدونم.
‫من کارم تمومه.
‫کمکم کنید...
‫تو می خوای منو بکشی ؟
‫صبر کن!
‫بهت میگم.
‫جنس کانچا کجا میره ؟
‫تو خونه نخست وزیر بورکار در گوا.
‫از من نپرس کی هستم ، آقای گایتوندِ...
‫اما من خبرهای دارم که بدردت میخوره.
‫همه چیز تو کارخانه خوبه ؟
‫آقای بورکار ، همه چیز خوبه ، ممنونم ازتون.
‫لازم نیست از من تشکر کنید.
‫من فقط خدمتگزار مردم هستم.
‫زود بر می گردم.
‫چراغ قوه کجاست ؟
‫از اینجا برو گم شو ، سریع!
‫هی ! بورکار!
‫عجله کنید . عجله کنید.
‫این خیلی نیست ؟
‫بورکار...
‫فرصتی بهتر از این برای اثبات وفاداریت به کانچا گیرت نمیاد.
‫زودباش.
‫زودباشین سریع!
‫عجله کنید!
‫اگه می تونی با چندتا بطری فِنی بهم کمک کن.
‫من باید این همه راه رو برگردم به بمبئی.
‫می خوای به کانچا تلفن بزنم ؟
‫باشه ، باشه ... بورکار.
‫واقعأ امروز خیلی گرمه.
‫تو...
‫اینجا چی کار می کنی ؟
‫من به عنوان یه مهمان اینجا هستم.
‫مهمان نوازیت کجاست ؟
‫بهت نشان میدم...
‫وقت تلف نکن ، گایتوندِ هر لحظه ممکنه برسه اینجا...
‫با کل نیروش.
‫گایتوندِ
‫اون اینجا چی کار می کنه ؟
‫نخست وزیر ماهاراشترا یه بازی تو گوا داشته!
‫مدل جشنت رو دوست دارم ، بورکار...
‫موسیقی ، رقص ، مشروب الکلی...
‫و کوکائین!
‫کوکائین...
‫در مورد چی حرف میزنی ؟
‫شانتارام رفته و...
‫گایتوندِ اون بیرونه.
‫حالا اون هر لحظه ممکنه بیاد.
‫اون اینجا کوکائین رو تو دستش میگیره...
‫...و اونجا حکومت تو سقوط می کنه.
‫چی ... تو چی می خوای ؟
‫حالا گوش کن...
‫با دقت.
‫گایتوندِ...
‫معنی این چی ؟
‫کوکائین اینجاست ، قربان.
‫به ما اطلاعاتی دادن.
‫کوکائین ؟
‫تو عقلت رو از دست دادی ؟
‫تو میدونی می تونی کارتو رو از دست بدی.
‫دقیقأ به همین دلیل من با حکم بازرسی اینجا هستم.
‫من اونو شبانه گرفتم.
‫حدس میزنم شما اطلاع نداشتین.
‫زودباشین.
‫بازش کن! ‫نه ، نه...
‫فقط یه کمی جنس های قدیمی اینجاست.
‫در واقع ... در واقع ... بعضی از چیزهای شخصیمن اینجاست.
‫گفتم بازش کن!
‫هیچی اینجا نیست.
‫راضی شدی ؟
‫تو از حد خودت رد شدی ، گایتوندِ.
‫من نخست وزیر ماهاراشترا هستم.
‫تو برای خونه من حکم بازرسی میگیری ؟
‫من تو رو از کار اخراج می کنم وگرنه اسمم رو عوض می کنم.
‫اون منو میکشه...
‫کانچا منو میکشه.
‫باید یه کاری بکنم...
‫وگرنه کانچا منو میکشه!
‫من اونو میگیرم.
‫من گایتوندِ رو میکشم.
‫دیونه شدی ؟
‫اگر گایتوندِ رو بکشی...
‫کل نیروی پلیس می افته دنبالت.
‫پرونده اون خیلی پاکه ، حتی من نمی تونم کاری بکنم.
‫اگه می خوای کسی رو بکشی...
‫ویجی رو بکش.
‫الو.
‫تو منو یاد پدرم انداختی.
‫اون می گفت...
‫ضعفا نمی تونن به اونا بگن که قدرتشون رو ببخشن.
‫برای همین ، باید ضعف خودت رو به قدرت تبدیل کنی.
‫امروز من جنگم رو با قدرت شروع می کنم.
‫می خوای چی بگی ؟
‫الو...
‫الو ... ویجی ؟
‫بذار برم...
‫خیلی زجر کشیدی...
‫مرگت نزدیک شده.
‫بذار برم...
‫دارم میمیرم!
‫بذار برم...
‫می خوای بذارم زنده بمونی... ‫وِلِت کنم.
‫و بذارم بری!
‫بذار برم...
‫میذارم بری.
‫الان ، میپرسی چرا.
‫نه.
‫بپرس!
‫چ ... چرا ؟
‫به خاطر این که من صدقه لالا رئوف رو نمی خوام.
‫من کل بمبئی رو می خوام.
‫و ، تو می تونی با اون کمکم کنی...
‫تو و کانچات.
‫آماده باش وفاداریت رو بهم ثابت کنی...
‫منم زندگیت رو میبخشم.
‫و به کانچا بگو که...
‫یک سال بعد ، جنس ماندوا در سراسر بمبئی به فروش میرسه!
‫وقتی هم دیگه رو دیدیم ، برای سود تصمیم میگیریم.
‫مفهومه ؟
‫پیشنهاد می کنم کمتر مشروب بخور.
‫با شکست کانچا ، ویجی یه بار دیگه جایگاه منو ثابت کرد.
‫و خب ، شاهد حرف من تو گردهمایی اینجا باش که...
‫از امروز میتونی هر چیزی ، در هر زمانی از من بخوای.
‫من به تو منطقه باکری آدا و دونگری رو میدم...
‫و من اعلام می کنم که...
‫از حالا افراد با تو سوگند حمایت و وفاداری خودشون رو ببندن.
‫خداوند به تو برکت بده با قدرت از اون دفاع کنی.
‫آمین!
‫هنوز دلیل دیگه ای برای شادی وجود داره.
‫من تصمیم گرفتم که پسرم ، مَظهَر...
‫با دختر آقای قریشی سایرا ازدواج کنه.
‫مبارکه!
‫مراسم 3 ماه بعد برگزار میشه.
‫یه جشن داریم. ‫مبارکه!
‫مبارکه . مبارکه. ‫خیلی ممنونم.
‫مبارکه. ‫ممنونم.
‫بابا... ‫هان ؟
‫اون مناطق حق من بود!
‫خب ؟
‫من باید اونا رو بگیرم.
‫و تو اونا رو میگیری.
‫اما تو لازمه اعتیادت رو کنترل کنی.
‫منظورت چیه ؟
‫اون جمعیت رو میبینی ؟
‫اون اونو به دست آورده.
‫با دست هاشون گرفتنش.
‫پس ، اون به اونا تعلق داره.
‫تو مال منی.
‫از خون من هستی.
‫پس ، تو به من تعلق داری.
‫من هنوز نفهمیدم.
‫بذار اون حکومت کنه.
‫تاج و تخت به تو تعلق داره.
‫وقتی احساس کردی زمانش مناسبه...
‫اونو بگیر.
‫درمورد ویجی چی ؟
‫کی میتونه بگه بعدأ چه اتفاقی می افته...
‫که ویجی میمیره یا زنده می مونه.
‫داداش لالا ، کفش هاتون.
‫کفش های کی هستش ؟
‫اینا مال من نیستش.
‫ویجی!
‫بله ، بابا ؟
‫پسرم ، فکر کنم اشتباهی کفش های منو پوشیدی.
‫من واقعأ متاسفم ، اونا به نظر میرسه شبیه هم هستن. ‫نه . بسیار خب . من خیلی اشتباه می کنم.
‫چطور نفهمیدی ؟!
‫مَظهَر!
‫هی ! ویجی!
‫اونو بگیرید . ویجی . زودباشین.
‫ماشین رو بیارید ، عجله کنید.
‫عزیزم ، قوی باش.
‫خدا بزرگه.
‫رئیس . رئیس. ‫از سر راه برو کنار!
‫حرکت کن . حرکت کن.
‫لطفأ اینجا صبر کنید.
‫لطفأ از سر راه برید کنار حرکت کنید.
‫دکتر...
‫به خاطر اون من هنوز زنده هستم!
‫وقتی که اونو آوردین بیرون ، می خوام اون زنده باشه!
‫وضعیت اون چطوره ؟
‫اون زنده است ، قربان . اون زنده می مونه.
‫چقدر اطلاعات در مورد تیرانداز دارید ؟
‫هیچی ، قربان.
‫اما چیزی هستش که شما باید بدونید.
‫اون چطوره ، دکتر ؟
‫شما هنوز از اینجا نرفتین ؟ ‫لطفأ اینجا منتظر نمونید.
‫اون بیمار ما است. بذارید ما کارمون رو بکنیم.
‫فکر کردی با کی داری حرف میزنی ؟
‫اون با تو حرف میزنه.
‫با همه شما است!
‫من می خوام این راهرو همین الان خالی بشه!
‫فکر می کنید اینجا یه سیرک هستش ؟
‫آروم بگیر.
‫دکتر ، حالا اون چطوره ؟
‫اون الان بهتره.
‫دکتر ، یه دقیقه بهم وقت میدین.
‫باشه.
‫می خوای چی کار کنی ؟
‫منظورت چیه ؟
‫بزار توضیح بدم...
‫با کالیبر 22 به تو شلیک کردن.
‫تیراندازی از یه تفنگ معمولی از جلو...
‫که به شانه شده!
‫منظورت چیه ؟
‫قاتل از اسلحه کالیبر 22 استفاده نکرده.
‫مخصوصأ...
‫وقتی هدف اون ویجی چاوهان بوده!
‫هدف اون مَظهَر بود.
‫فکر کنم که بتونی لالا رئوف رو تحت تاثیر قرار بدی.
‫منو نمی تونی.
‫تیرانداز به تو نبوده. ‫تو زنده موندی.
‫و سوال اینه ... چرا ؟
‫آقای گایتوندِ ، من نمیفهمم شما چی می خوای بگی.
‫ما یک بطری ویسکی خالی از اون ساختمان پیدا کردیم.
‫ما اثر انگشت گرفتیم و...
‫بیشتر از یه هفته شناسایی اثر انگشت طول نمی کشه میگیریمش.
‫از این زمان بهتر استفاده کن.
‫هی ... شروانی من چی شده ؟
‫شروانی من کجاست ؟
‫من خودم اونو طراحی کردم.
‫تو مثل یه ستاره به نظر میرسی.
‫یه قهرمان!
‫درسته ؟
‫تو قهرمانی ، از دید من.
‫بهم اعتماد کن...
‫من به تو مدیون هستم ، برادر.
‫حالا ، من 2 تا پسر ندارم بلکه 3 تا پسر دارم.
‫و با هم دیگه به بمبئی حکومت می کنید.
‫باشه ؟ حتمأ.
‫اما امروز یکی از ما قربانی میشه.
‫البته!
‫داماد!
‫داداش لالا ، مهمانان رسیدن.
‫اونا سراغ شما رو میگیرن.
‫باشه ... به یوسف بگو ماشین رو آماده کنه بیاره.
‫ویجی ، مظهر رو لباس تنش کن و اونو بیار.
‫ازهار همراه من میاد ، زودباش.
‫و دیر نکنید . مهمانان رسیدن.
‫ببین اون چقدر خوب به نظر میرسه.
‫داداش ، شروانی بعدی تو هستی!
‫داداش مَظهَر ، تلفن با شماست.
‫اون امروز تلفن ها رو جواب نمیده . تو اونو جواب بده.
‫اون اطلاعاتی درباره تیرانداز داره.
‫چی ؟
‫اون میگه ... اون فقط با شما حرف میزنه.
‫خب پس ، تلفن رو به من بده.
‫بله ؟
‫حرومزاده!
‫مَظهَر!
‫شانتارام اون روز بهت تیراندازی کرده.
‫به دستور کانچا. ‫شانتارام ؟
‫آره ! حرومزاده الان تنهایی کارخانه خودشه.
‫مَظهَر ، صبر کن . من میرم.
‫تا وقتی که شلیک نکنم اونو بکشم ازدواج نمی کنم.
‫امروز عروسی توئه ، مَظهَر!
‫من به خدا قسم می خورم...
‫تا وقتی که جسد اونو نبینم ، ازدواج نمی کنم.
‫مَظهَر!
‫"تو پادشاه همه ی دنیایی و تاج امپراتوری باید بر سَرِت باشه"
‫"شاه باید بلند شه و تاجشو روی سر شما بذاره"
‫"پای مبارکتونو که روی چیزی می ذارید اگه خاک باشه ، حتماً طلا میشه"
‫"دشمن سرشو زیر میندازه وقتی برقِ شمشیر شما رو ببینه"
‫"خدا شما رو سراپا لطف و رحمت آفریده"
‫"حتی فرشته ها هم به زمین میان و روی قدماتون سجده می کنن"
‫"خدا شما رو سراپا لطف و رحمت آفریده"
‫"هر دستوری که شما بدید ، ما مثل قانونِ خدا ازش اطاعت می کنیم"
‫بیاین..سوار شین..
‫ای حرومزاده ی بی شرف.
‫عوضی..!
‫یالا باید بزنیم به چاک.
‫"انگار چشمم به بهشت میُفته وقتی شما رو جلوی خودم می بینم"
‫"می خوام جیگرم رو از سینه م در بیارم و به زیر پاتون بندازم "
‫"هر کسی به زبون خودش ذکر خیرِ شما رو می گه"
‫"همه می گن ، تمامِ تاج و تختِ پادشاهی برازنده ی وجود شماست"
‫"شاید بعضیها بخوان جلوی شما بایستن.."
‫"ولی توو قسمتِ شما جاه و جلال نوشته شده و برای بقیه بندگی"
‫"دشمن سرشو زیر میندازه وقتی برقِ شمشیر شما رو ببینه"
‫"اصلاً خدا شما رو سراپا لطف و رحمت آفریده"
‫"حتی فرشته ها هم به زمین میان و روی قدماتون سجده می کنن"
‫"خدا شما رو سراپا لطف و رحمت آفریده"
‫"هر دستوری که شما بدید ، ما مثل قانونِ خدا ازش اطاعت می کنیم"
‫"هر آدمِ بی سر پایی که پامیشه میاد.."
‫"کسی نمیتونه اسمِ شاه و سلطان روش بذاره"
‫"فقط این منم که پادشاهم.."
‫"چونکه تو بودی که بر سرِ من تاج شاهی گذاشتی"
‫"هر آدمِ بی سر پایی که پامیشه میاد.."
‫"کسی نمیتونه اسمِ شاه و سلطان روش بذاره"
‫داداش...
‫داداش ، تفنگ بده...
‫حرومزاده!
‫مادر جنده!
‫بابا امروز تو رو پسرم صدا می کرد.
‫شک من درست بود.
‫هدف تو امپراتوری بابا است.
‫بهم شلیک کن...
‫بهم شلیک کن یا من تو رو میکشم!
‫شلیک کن!
‫بهم شلیک کن...
‫اون از بین رفت!
‫"اون جوونایی که مثل عصا ، شونه های قویِ شما بهشون تکیه کرده.."
‫"اونا فقط مالِ شما نیستن ، همه شون بچه های خدای ما هستن"
‫"اون خط و خطوطی که کفِ دستای شماست.."
‫"..نقشه کلِّ دنیاست که خدا برات کشیده."
‫"زندگی در هر قدمش برای ما یه دورانِ طلاییه."
‫"این چیزیه که من بهش اعتقاد دارم"
‫"همه ی جهانِ هستی به همین منظور ساخته شده."
‫"اون جوونایی که مثل عصا ، شونه های قویِ شما بهشون تکیه کرده.."
‫"اونا فقط مالِ شما نیستن ، همه شون بچه های خدای ما هستن"
‫"اون خط و خطوطی که کفِ دستای شماست.."
‫"..نقشه کلِّ دنیاست که خدا برات کشیده."
‫اولین ستون امپراطوری لالا رئوف فروپاشید.
‫هی...
‫چی کار می کنی ؟
‫الکل برای سلامتیت بده.
‫یه بطری خالی رو تو صحنه جرم ول کنی...
‫حتی بدتر میشه.
‫منظورت چیه ؟
‫منظورم اینه که...
‫من نیازی به لالا رئوف برای رسیدن به کانچا ندارم...
‫و حالا...
‫به تو هم نیازی ندارم.
‫"..یا الله..یا مولا..یا الله..یا مولا"
‫شانتارام آدم دست راست کانچا بوده ، قربان.
‫سوال من اینه که...
‫کانچا امپراطوری خودش رو تو ماندوا اداره می کنه...
‫پلیس بمبئی هیچ قدرتی نداره به...
‫فکر کنم ، نخست وزیر بهتر می تونه اینو جواب بده.
‫وقتی که ما دستورش رو داشته باشیم...
‫ما به ماندوا حمله می کنیم.
‫گوش کنید...
‫به دلایلی ، مجوز داده نشده این در حالیه که...
‫آخرین باری که پلیس به ماندوا حمله کرد، ‫بعضی از شهروندان بی گناه بودن که...
‫فقط به خاطر زندگی چند نفر غیر نظامی...
‫ما نمی تونیم کل بمبئی رو در معرض خطر قرار بدیم.
‫من دستور شما رو می خوام.
‫قول میدم ، براساس اولویت مجوز عمل کنم.
‫ما نتیجه می خوایم ، نه وعده های تو خالی!
‫گوش کنید... ‫ما نمی خوایم گوش کنیم.
‫آقای گایتوندِ...
‫ما می خوایم شما در این مورد توضیح بدین ، لطفأ.
‫خب ، ما سرنخ های کمی داریم...
‫و به نظر میرسه که به دلیل این جنگ های تبهکاران...
‫دنیای تبهکاران متزلزل شده.
‫همانطور که به ما گفته شده لالا رئوف در آی سی یو هستش.
‫ما میتونیم انتظار داشته باشیم که...
‫حکومت لالا ترسناک تر از الان بشه ؟
‫به نظر شما چه کسی جانشین بعدی هستش ؟
‫با توجه به سلامتی روانی ، پسر لالا رئوف...
‫فقط یه انتخاب قطعی وجود داره...
‫ویجی چاوهان!
‫حدس میزنم اسم منو شنیده باشی...
‫کانچا.
‫شنیدم.
‫مطمئنم این هم شنیدی که...
‫چیو با تو به دست میارم و چیو به تو برمیگردونم.
‫چشمگیره ، شهرتم از من فراتره...
‫خب ، چیو تو می خوای برگردونی ؟
‫من باید...
‫یه چیزی رو...
‫به تو بدم.
‫منظورت چیه ؟
‫وقتی که هم دیگه رو دیدیم حرف میزنیم.
‫خب ، من نمیتونم بیام به بمبئی.
‫من به ماندوا میام.
‫حتی بعد از کشتن شانتارام ؟
‫تو نیازی به ماهی های کوچک ‫برای یه مدت طولانی نداری ، کانچا.
‫کاملأ درسته ... کاملا درسته.
‫پس بیا...
‫ما به افتخار تو خودمون رو آماده می کنیم.
‫ماندوا در انتظار توئه.
‫سوریا...
‫ویجی چاوهان داره میاد به ماندوا.
‫واقعأ ؟
‫بعد از کشتن شانتارام ؟
‫شانتارام عمدأ کشته شد.
‫منظورت چیه ؟
‫ویجی تونست یه معامله خارج از کار پشت گوشی کنه.
‫چرا اون می خواد برای اون بیاد اینجا ؟
‫منم که اینو پرسیدم ، آقای کانچا.
‫تو چقدر می خوای به هیچی برسی...
‫تو برای هیچی خوبی.
‫من کسی هستم که باید بپرسه.
‫درسته ؟
‫من کسی هستم که باید بپرسه...
‫اونجا یه مدرسه بوده...
‫و همینطور یه استاد.
‫استاد...
‫بیندیا!
‫بیندیا چی شده ؟
‫چرا هنوز اونجایی ؟
‫مامانت رو بیار ، سریع!
‫کانچا منتظره...
‫بریم.
‫ویجی!
‫ویجو!
‫این خونه استاده.
‫پسر اون دماغم رو شکست.
‫خب منم خونه اش رو سوزوندم.
‫عکس العملی برای ضربه.
‫من خونه رو به آتش کشیدم.
‫کانچا منتظره...
‫بریم...
‫اون لیاقت زندگی رو نداره!
‫اون تفاله روستای ما است ... تفاله!
‫استاد ! روح تو آویزان درخت می مونه...
‫ماندوا از شر هیولا خلاص شد.
‫هیچ کس برای سوزاندن جسد اون چوب نده.
‫اون حتی نمی تونه یه جا تو جهنم پیدا کنه!
‫استاد ، تو حتی نمی خواد جسدت سوزانده بشه!
‫بذارید اون بپوسه.
‫مردی مثل اون باید فقط اینطوری درمان بشه!
‫آقای کانچا!
‫بابا!
‫"چشمای من سگ داره.. ‫هر کسی بیاد جلوش ، می گیره و تیکه پاره ش می کنه"
‫"کمرمو ببین چطور می چرخه.."
‫"با هر تکونی که می خوره صد نفرو آش و لاش میکُنه"
‫"چشمای من سگ داره.. ‫هر کسی بیاد جلوش ، می گیره و تیکه پاره ش می کنه"
‫"کمرمو ببین چطور می چرخه.."
‫"با هر تکونی که می خوره صد نفرو آش و لاش میکُنه"
‫"اینجا با چند تا نوتِ هزاری ، میشه دنیا رو زیر و رو کرد"
‫" اینجا باید کبریتو به بدنِ داغِ من بکشی ‫اگه می خوای سیگارتو روشن کنی"
‫" وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی و صداتم درنیاد..."
‫"پس بیا یکی دو پِیک با ما برو بالا"
‫" وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی و صداتم درنیاد..."
‫"پس بیا یکی دو پِیک با ما برو بالا"
‫" وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی و صداتم درنیاد..."
‫"پس بیا یکی دو پِیک با ما برو بالا"
‫" وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی و صداتم درنیاد..."
‫"پس بیا یکی دو پِیک با ما برو بالا"
‫تو منو یادِ یه نفر میندازی..!
‫کی؟!
‫نمی دونم کی..
‫فقط یادمه که می شناسمش.
‫برای چی "مظهر" رو کُشتی؟!
‫شانتارام ، مظهر رو کُشت..
‫و تو برای چی شانتارامو کُشتی؟!
‫برای اینکه بتونم به تو برسم.
‫و اگه من بزنم بکُشمت..
‫همینجا..اونوقت چی میشه؟!
‫اونوقت دیگه هیچ وقت پات به بمبئی نمی رسه.
‫یعنی بمبئی توو دستای توئه؟!
‫زیرِ پاهای منه.
‫"امروز که اومدم اینجا ،باید مثل دیوونه های جنگلی باشم"
‫" می بینین که دارم با چندتا شیرِ گرسنه ‫"دست و پنجه نرم می کنم.؟!"
‫"من می تونم زغالِ داغ رو هم با دستم بردارم.."
‫"انگار که یه قالب کره توو دستمه"
‫"من مثل یه ماهی کوچولو بودم که انداختَنَم توو اقیانوس"..
‫" می بینی که الان ‫دارم به تمامِ دریاها و اقیانوسها فرمانروایی می کنم!"
‫"ولی به چشمای تو که نگاه می کنم ، از دست می رم."
‫"این جاذبه ی من همه رو می کُشه.."
‫"ولی مطمئن باش خیلی مرگِ شیرینی در انتظارته"
‫"این جاذبه ی من همه رو می کُشه.."
‫"ولی مطمئن باش مرگِ خیلی شیرینی در انتظارته"
‫"من همه ی شیرینیامو توو بشقاب می ذارم و با عشق برات میارم ‫فقط تو قبولش کن"
‫"این فقط پیش نمایشم بود.."
‫"هنوز نمایشِ اصلیم مونده..بشین و تماشا کن"
‫" اینجا باید کبریتو به بدنِ داغِ من بکشی ‫اگه می خوای سیگارتو روشن کنی"
‫" وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی و صداتم درنیاد..."
‫"پس بیا یکی دو پِیک با ما برو بالا"
‫" وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی و صداتم درنیاد..."
‫"پس بیا یکی دو پِیک با ما برو بالا"
‫" وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی و صداتم درنیاد..."
‫"پس بیا یکی دو پِیک با ما برو بالا"
‫" وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی و صداتم درنیاد..."
‫"پس بیا یکی دو پِیک با ما برو بالا"
‫"حالا که اومدی توو این محله ی درب و داغون یه ذره خوش باش .."
‫"مطمئنم اگه بخندی صورتت خیلی خُشکلتر میشه"
‫"توو ذهنِ من برای همیشه چهره ی تو ثبت شده.."
‫"پس بذار همونطور بمونه و پاکش نکن"
‫"خُشکلیِ من مثل کارد دو لبه ای می مونه.."
‫"که هر جاشو دست بزنی ، دستتو می بُره "
‫"شبها من تهای تنهام.."
‫"اگه دوست داشتی بیا و شبتو با من بگدرون"
‫"من با یه اشاره به دستت میارم..."
‫"بیا تا با هم بازی کنیم"
‫"من توو این بازی با یه اشاره به دستت میارم"
‫" فقط باید درِ این صندوقچه ی گنجو باز کنی ‫اونوقت همه چی مالِ تو میشه"
‫"بیا اینجا تا با لبام زخمای تنِتو درمون کنم"
‫" اینجا باید کبریتو به بدنِ داغِ من بکشی ‫اگه می خوای سیگارتو روشن کنی"
‫" وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی و صداتم درنیاد..."
‫"پس بیا یکی دو پِیک با ما برو بالا"
‫"وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی"
‫" وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی و صداتم درنیاد..."
‫"پس بیا یکی دو پِیک با ما برو بالا"
‫" وقتی اومدی اینجا باید ساکت بشینی و صداتم درنیاد..."
‫"پس بیا یکی دو پِیک با ما برو بالا"
‫هیچ کس از چاولس و دونگری اینجا نیست...
‫بمبئی رو به من بفروش.
‫باید چیزی باشه که تو در عوض بخوای.
‫چیه ؟
‫ماندوا.
‫تو راوان برای لانکا خودت می خوای.
‫صبر کنید!
‫اگر هر چیز دیگه ای می خواستی...
‫می تونستی بفهمی کانچا چقدر سخاوتمنده.
‫بیا.
‫فکر کردی با نمایش خوش آمدگویی...
‫ما میتونیم تجارت کنیم ؟
‫قطعأ یه چیزی درمورد تو وجود داره.
‫تو میدونی نمی تونم بکشمت.
‫حداقل الان نمیشه.
‫نه نقطه ضعفی...
‫نه مشکلی...
‫نه ارتباط قلبی وجود داره...
‫آخر سر من یادم میاد تو کی هستی...
‫من خودمم.
‫پس موافقت کن.
‫بمبئی مال منه.
‫از اونجا که لالا رئوف وجود نداره.
‫امپراطوری اون بزرگ نیست.
‫کی هنوز هم هست ؟
‫گایتوندِ.
‫من می خوام گایتوندِ بمیره.
‫و من ماندوا رو به عنوان هدیه به تو میدم.
‫آقای کانچا...
‫معامله انجام شد ، ویجی.
‫مبارکه!
‫مبارکه ، ویجی!
‫معامله تمومه.
‫سوریا ، معامله ما انجام شد.
‫ما معامله کردیم ، ویجی.
‫مبارکه!
‫اینو دورش کنید!
‫لالا فلج نشده!
‫سلام داداش لالا...
‫داداش لالا...
‫شبی که به مظهر تیراندازی شده یه جنازه دیگه هم پیدا شده.
‫شانتارام.
‫این ویجی حرومزاده کجاست ؟
‫اون به ماندوا برای ملاقات کانچا رفته.
‫فرو رفتن تو همچین خواب عمیقی میتونه برای سلامتی مضر باشه.
‫تو بهم نگفتی که یه خواهر داری.
‫پدرت هوشیاریش رو به دست آورد.
‫حمله لاتهی!
‫اضطراریه ، قربان.
‫من به دستور نیاز دارم.
‫من نیاز به برگزاری یه جلسه هیئت دولت دارم ، زمان میبره.
‫آرومشون کن گایتوندِ...
‫بیشتر از 2 هزار نفر مردم جمع شدن...
‫برای تماشای دختر فروخته شده.
‫من دستور تیراندازی شما رو لازم دارم...
‫قربان...
‫داداش ویجو...
‫لالا رئوف شیکشا رو به ایماموادا برده.
‫حتی پلیس نمیتونه اونجا بره.
‫لاکشمی کجاست ؟
‫بذارم بری ؟
‫قبلش تو بازار نشانت میدم.
‫بلند شو!
‫فقط در اون صورته که روح پسرم در آرامش استراحت می کنه.
‫ویجی ، کمک کن، ‫اون ویجی جلوی من خواهش و التماس می کنه!
‫ولم کن!
‫اینجا وایستا! ‫خواهش می کنم ولم کن.
‫آقایان!
‫این بهترین کیفیت رو داره!
‫ولم کن! ‫من تقاضای یه قیمت مناسب دارم.
‫صورت زیبا...
‫کامل از هر جهت.
‫عمو... ‫قیمت پیشنهادی رو میتونید بهم بدین ، آقایان!
‫داداش لالا ... یک صد هزارتا.
‫دویست هزارتا!
‫آقایان ، این جنس شایسته بیشتر از ایناست!
‫درخشش اونو ببینید...
‫رنگ اونو ببینید . انعکاس نور اونو ببینید.
‫و معصومیت قیمت می خواد!
‫داداش لالا ، پانصد هزارتا.
‫پانصد هزارتا!
‫حالا این شد یه چیزی! ‫پانصد هزارتا!
‫پانصد هزار تا ، یک...
‫پانصد هزار تا ، دو... ‫نه.
‫پانصد هزار تا ، سه...
‫نه . ولم کن. ‫لالا برای قیافه زشت تو آورده!
‫من مطمئنم که نمی خوای حتی استخوان ها رو ول کنی.
‫بیا ، جایزه ات رو بگیر!
‫بیا اینجا...
‫خفه شو!
‫وایستا اینجا!
‫داداش لالا شگفت انگیزه...
‫نه ، خواهش می کنم ، بذار برم!
‫این دفعه شما یه چیز استثنایی داری.
‫لذت ببر ! از اون لذت ببر!
‫نه.
‫خالد ، شلیک کن!
‫بذار برم ، لطفأ!
‫خواهش می کنم ، ولم کن.
‫نه ، برادر ! بذار برم...
‫خواهش می کنم ، ولم کن.
‫بابا!
‫منو بابا صدا نکن ، تو حرومزاده ای!
‫اسم من لالا است!
‫لالا رئوف.
‫و لالا رئوف هرگز بازار رو بدون فروش دختر ترک نمی کنه.
‫بذارید دوباره مناقصه رو شروع کنیم!
‫گفتم ، برید عقب.
‫زودباشین ، برید عقب.
‫کثافت مادر جنده...
‫هرگز فراموش نکن که...
‫بخاطر این لحظه من جهنم رو برات میسازم.
‫دخترم رو پس بده!
‫بی ارزش ... خائن!
‫یه کیسی مثل این هر روز تو بازار به فروش نمیرسه.
‫اگر من اونو تحت فشار بذارم...
‫عطر شیرینی از اون بیرون تراوش میشه.
‫عطر شیرینی بیرون تراوش می کنه.
‫عزیزم . من عطر این دختر رو بیرون میکشم.
‫ویجی...
‫ویجی ، بذار اون بره.
‫قسم میخورم ، اگر برای پسرم عزاداری نکردم...
‫می خواستم که اونو با خودم به رختخواب ببرم.
‫ویجی...
‫مامان!
‫ویجی ، بس کن!
‫مامان!
‫شیکشا!
‫ویجی ، بذار اون بره!
‫ویجی ، این کار رو نکن!
‫مامان ، چطوری اونو میشناسی ؟
‫ویجی ، بذار اون بره!
‫مامان ، اون کیه ؟
‫ویجی ، بذار اون بره!
‫مامان...
‫مامان ، اون کیه ؟
‫بهم بگو . چرا چیزی نمیگی ؟
‫مامان ، اون کیه ؟ بهم بگو.
‫مامان ... بهم جواب بده! ‫اون برادرته!
‫عجله کن.
‫و دوبسته رنگ نیکار بیار . سیاه.
‫شیکشا ؟
‫شیکشا ، اینجا چی کار می کنی ؟
‫تو برای دیدن ویجی اینجایی ؟
‫اینجا صبر کن.
‫پاپو ، بیا اینجا.
‫به ویجی بگو ، خواهرش شیکشا اینجا است. ‫چی گفتم تکرار کن.
‫به ویجی بگو ، خواهرش شیکشا اینجا است...
‫برو ، زودباش برو!
‫به ویجی بگو ، خواهرش شیکشا اینجا است...
‫به ویجی بگو ، خواهرش شیکشا اینجاست ... به ویجی بگو...
‫خواهر ویجی شیکشا اینجا است ؟
‫به ویجی بگو ، خواهرش شیکشا اینجا است...
‫شیکشا اینجا است. ‫شیکشا اینجا است.
‫چی شده ؟
‫خواهر ویجی شیکشا اینجا است ؟
‫آشاتای ، خواهر ویجی شیکشا اینجا است ؟
‫ببین چطوری همه اونا به تو زل زدن ؟
‫هی...
‫...نترس.
‫اونا همه خانواده ویجو هستن.
‫بیا بیرون . این مامان منه.
‫واقعأ تو خواهر ویجو هستی ؟
‫اسمت شیکشا نیست ؟
‫البته که ، اون واقعأ شیکشا ما است.
‫میدونی تو این دستها بود که به دنیا اومدی ؟
‫اون به نظر میرسه دقیقأ شبیه ویجو هستش. ‫من...
‫من آشاتای هستم. ‫اون از مدرسه اومده.
‫یادته ، نه ؟ ‫اوه زودباش آشاتای!
‫چطوری اون بدونه ؟
‫چرا اون ندونه ؟
‫این همان لامپه.
‫من ... من لاچی هستم ، یادته ؟
‫مامان ، خواهش می کنم!
‫تو یادته ، درسته ؟
‫اون یادشه.
‫ویجو اینجا است...
‫"پس هنوز هم یه چیزایی باقی مونده.."
‫"از زندگیِ برباد رفته ی من. !!"
‫"انگار داره یه روزنه های امیدی به روم باز میشه.!"
‫"و این بهِم ثابت می کنه هنوز زنده ام و نفس می کِشم."
‫"پس همه ی اون رؤیاهای بی ارزش و پوچم کجا رفتن؟!"
‫"این لحظه ، کدوم گوشه ی رؤیاهام مخفی شده بود که ازش خبر نداشتم؟!"
‫"حقِّ من اینه که الان روبروم وایساده.. ‫پس بذارین خوب حسِّش کنم."
‫"یکی بگه الان مُرده م یا هنوز دارم نفس می کِشم؟!"
‫" یعنی این خوشبختیمه یا غم و غصه ست که توو بغل گرفتم؟!"
‫"یکی بگه الان مُرده م یا هنوز دارم نفس می کِشم؟!"
‫"مثل یه بدنی که زیرِ آفتابِ داغ داشته می سوخته.."
‫"..الان یه سایه پیدا کردم"
‫"مثل بچه ای که قهر کرده بوده.."
‫"..و الان لبخند به لباش برگشته"
‫"اینا چیزاییه که قلبم داره احساس می کنه."
‫"همون حسّی که زخمای کهنه ی قلبمو داره درمون می کنه"
‫" این لحظه ، کدوم گوشه ی رؤیاهام مخفی شده بود ‫که ازش خبر نداشتم؟"
‫"حقِّ من اینه که الان روبروم وایساده.. ‫پس بذارین خوب حسِّش کنم."
‫"یکی بگه الان مُرده م یا هنوز دارم نفس می کِشم؟!"
‫" یعنی این خوشبختیمه یا غم و غصه ست که توو بغل گرفتم؟!"
‫"یکی بگه الان مُرده م یا هنوز دارم نفس می کِشم؟!"
‫" یعنی این خوشبختیمه یا غم و غصه ست که توو بغل گرفتم؟!"
‫"یکی بگه الان مُرده م یا هنوز دارم نفس می کِشم؟!"
‫مراقب باش.
‫داداش ، میبینمت.
‫دفعه بعدی کی میتونیم همدیگه رو ببینیم ؟
‫هرموقع که تو بخوای.
‫پس فردا بعد از مدرسه. ‫باشه.
‫بگیر ... خداحافظ کالی.
‫خداحافظ.
‫اینو هم بگیر.
‫تو همه چی داری ، نه ؟
‫شیکشا...
‫به اون بگو که باید برای شام بمونه.
‫من قبلأ خوردم.
‫به اون بگو...
‫میدونم که اون هنوز هیچی نخورده.
‫شروع کنید.
‫و تو ؟
‫من بعأ می خورم.
‫داداش ، تو نباید موقع غذا خوردن آب بخوری.
‫چرا ؟
‫چه اتفاقی می افته ؟
‫این توهین به غذا است ؟
‫یه برکته...
‫حداقل بعضی چیزها رو یادت باشه...
‫داداش ... بهم یه چیزهای در مورد بابامون بگو.
‫شیکشا!
‫تو نباید موقع غذا خوردن حرف بزنی.
‫چی می خوای بدونی ؟
‫همه چیز!
‫هرموقع از مامان می پرسم ، اون همش میگه...
‫بابا تو ماندوا یه معلم بوده.
‫و ما بعداز اینکه اون فوت کرد به بمبئی اومدیم.
‫و... ‫همین!
‫شیکشا ! حرف زدن رو بس کن و بخور.
‫اون فقط در مورد باباش پرسید.
‫این گناه نیست.
‫بابامون یه مرد محترم بود.
‫اون مخالف دزدی بود.
‫اون مخالف نادرستی بود.
‫سرنوشت خودش رو رقم میزد...
‫درمورد پاداش هم نگران نبود.
‫زندگی جز یک صحنه بزرگه... ‫زندگی جز یک صحنه بزرگه.
‫که انسان بر روی اون راه میره
‫با اشک و عرق... ‫با اشک و عرق
‫غرق در خون ‫غرق در خون
‫و اون این طوری از دنیا رفت.
‫با اشک و عرق.
‫غرق در خون.
‫من گفتم فقط بیای اینجا غذا بخوری.
‫و من درمورد مردی که خوردن رو بهم یاد داد حرف میزنم.
‫ویجو...
‫مردم به اون تف کردن و رفتن.
‫اونا می گفتن...
‫زندگی استاد دینانات بی ارزش بوده...
‫و مرگ اون بی فایده است.
‫کسی که در مسیر آتش قدم بر می داشت...
‫حتی برای سوزندان جسدش چوب نیاوردن.
‫بس کن!
‫تنها دلیلی که من هنوز زنده ام اینه که ‫یه روز به مرگ اون با افتخار باشه.
‫و تنها چیزی که مامان تو 15 سال گذشته گفته اینه...
‫بس کن ، بس کن...
‫از خونه من برو بیرون!
‫ویجو...
‫ویجو ، مامانت تو رو خیلی دوست داره.
‫اون فقط نمیدونه چطوری اونو نشان بده.
‫تمام زندگی من از بین رفته ، کالی.
‫و اون هنوز نتونسته محبتش رو نشان بده.
‫بعد از این همه سال...
‫اگر اون فقط منو یه بار بغل می کرد...
‫اینو ببین ، کالی...
‫این عشق مامان منه که من گرسنه ام...
‫پانزده سال گذشته...
‫...پانزده سال.
‫"پس هنوز هم یه چیزایی باقی مونده.."
‫" این لحظه ، کدوم گوشه ی رؤیاهام مخفی شده بود ‫که ازش خبر نداشتم؟"
‫این بار این حمله مثل گذشته نخواهد بود.
‫یه بخش ویژه فرستاده شده.
‫گایتوندِ خودش میاد اینجا. ‫البته.
‫اون سوگند خورده قبل از بازنشستگی ‫از شر مافیای مواد مخدر خلاص بشه.
‫الان هیچ کس نمیتونه اونو متوقف کنه.
‫ما فقط تا مراسم گانش وقت داریم.
‫مراسم گانش!
‫ستایش پروردگار گانش.
‫اما چه نقش بزرگی گانپاتی تو نوشته های مهابهاراتا داره.
‫ویجو ... ویجو...
‫یه نفر اینجا است تا تو رو ببینه.
‫باشه ، اون کیه ؟
‫اینجا چی کار می کنی ؟
‫آقای کانچا فکر می کنه تو می تونی به من کمک کنی.
‫و من اینجا هستم تا به تو کمک کنم.
‫گوش کن...
‫ما باید قبل از مراسم گانش...
‫...اون گایتوندِ حرومزاده رو بکشیم.
‫فهمیدی ؟
‫گوش کن ، یه نفر اینجا است تا تو رو ببینه.
‫حالت چطوره ؟
‫کانچا رو فراموش کن ، قربان...
‫وگرنه اون تو رو میکشه.
‫و اون تو رو برای انجام این کار استخدام کرده ؟
‫تو نترسیدی ؟
‫تو خانواده داری...
‫روزی که من یونیفورم پلیس قبول کردم...
‫ترس رو رها کردم.
‫اما من خوشحالم که میبینم تو هنوز هم احساس ترس داری.
‫اگر چه اون برای یه نفر دیگه است.
‫حالا بیا ، پوجا داره شروع میشه. ‫(پوجا مراسم مذهبی هند است)
‫آقای کانچا...
‫ویجو نتونست گایتوندِ رو بکشه.
‫دیدم اون از خونه گایتوندِ در اومد.
‫من باید اونو بکشم ؟
‫"تو خدای بزرگِ مایی"
‫"هرکس اسمِ تور و توو قلبش نگه داره ‫انگار که آتشِ درونشو شعله ور کرده."
‫"مهم نیست از کجا شروع شده و به کجا ختم میشه "
‫"فقط آسمون و زمین همه با هم کمک می کنن ‫تا اونو از چشم بد دور نگه دارن"
‫"هیچ وقت دیگه از چیزی نمی ترسه ‫و همینطور به دنبال خواسته هاش می ره."
‫"وقتی پُشت و پناهی مثل تو داره.. ‫ای خدای بزرگ"
‫"تو خدای بزرگِ مایی"
‫"پاداش این بندگیِ ما رو بهمون بده.."
‫"ما می دونیم که هر کی تو رو داشته باشه همه ی دنیا رو سود کرده"
‫"خدایا..هر کس بدونِ تو داره زندگی می کنه.. ‫مثل کسیه که سوارِ یه کشتی بدونِ بادبان شده"
‫"همه ی بندگانِ ناچیزت هم سوارِ کشتی ِنجاتِ تو شدن.."
‫"همه شونو در پناهِ خودت نگه دار."
‫" هر گناهی هر چقدر هم که بزرگ باشه، ‫جلوی بزرگواریِ تو کوچیکه"
‫"هر کس سرنوشتِ خودشو می سازه ‫پس هر بلایی که سرمون بیاد نتیجه ی کارای خودمونه"
‫"همه خودشونو دستِ تو سپردن و زندگیشونو وقف تو کردن"
‫هیچ کس قدرت اینو نداره که بخواد جلوی تو قد عَلَم کنه
‫"تو خدای بزرگِ مایی"
‫اسم ... ویجی چاوهان.
‫ویجی دینانات چاوهان...
‫اسم کامل.
‫اسم پدر...
‫استاد...
‫دینانات...
‫چاوهان!
‫از...
‫روستای ماندوا.
‫درود بر خداوند گانش.
‫قربان ، من می خوام آقای گایتوندِ رو ببینم.
‫اون خیلی سرش شلوغه.
‫من مادر ویجی چاوهان هستم...
‫سوهاسینی چاوهان.
‫ببینید...
‫ببینید ، این سوریا از روستای ما است.
‫از ماندوا.
‫به همین دلیل حیاتیِ آقای گایتوندِ رو ببینم.
‫بسیار خب ، من به اون خبر میدم.
‫آره ... اسم مادرش سوهاسینی چاوهان هستش.
‫اون همسر استاد دینانات چوهان هستش.
‫اون از روستای شما...
‫ماندوا است.
‫آقای کانچا ؟
‫آقای کانچا ؟ می تونی صدای منو بشنوی ؟
‫می تونی صدای منو بشنوی ؟
‫ویجی چاوهان...
‫ویجی دینانات چاوهان...
‫ویجی ... دینانات چاوهان...
‫اون ما رو میکشه.
‫همه ما رو میکشه.
‫اون همه ما رو میکشه.
‫یادته ... ما پدرش رو کشتیم ؟
‫ما ؟
‫چی تو تونستی بکشی ، بابا ؟
‫آروم باش ، بابا.
‫نجاتم بده...
‫فقط آروم باش ، تو.
‫حالا من باید فصل 19 این داستان رو بنویسم.
‫ویجی دینانات چاوهان...
‫باید بمیره.
‫اگر مردم دور و نزدیک... ‫اگر مردم که مردن...
‫نمردن ... و من ، خودم، ‫تو رو از چشم بد دور نگه داره.
‫خدایا ، خواهش می کنم شیطان رو دور نگه دار.
‫ویجو ، کسی به تو چشم بد داره!
‫یه نفس عمیق بکش.
‫برو یه چیزی برای آقای گایتوندِ بیار.
‫سریع ... عجله کن.
‫من مطمئنم بدن سوریا تو رو یاد بچگیت میندازه.
‫تو 15 سال گذشته من تاریکی رو هدف گرفته بودم...
‫و کی میتونست فکر کنه هدف ماندوا بوده!
‫ویجی چاوهان...
‫پسر معلم روستایی...
‫می خواد تبدیل بشه به حاکم دنیای تبهکاران بمبئی.
‫اما چرا ؟
‫برای انجام دادن فعالیت های خیریه اش ؟
‫جسد سوریا خیلی از سرنخ ها رو در مورد تو نشان داد.
‫لالا رئوف فقط یه واسطه بوده.
‫هدف اصلی زندگی تو کانچا بوده...
‫کانچا!
‫تو زندگی منو نجات دادی...
‫اما با خلاص شدن از شر سوریا...
‫...تو تعادل زمانی خوب خودت رو نابود کردی ، ویجی.
‫کانچا ساکت نمی مونه.
‫مردم بیشتری میمیرن.
‫بس کن . بس کن ، ویجی!
‫تو زندگی منو نجات دادی ، چرا اینو...
‫در طول این زندگی ، بار ادا کردن بدهی هات...
‫...کاملأ با من بود ، آقای گایتوندِ.
‫تو باید منتظر یه زندگی دیگه بمونی.
‫آقای گایتوندِ رفته ؟
‫حتی منم باید برم.
‫خیلی کار هستش که باید انجام بدم.
‫همه عالی شدن ، سوشیلا صبح زود امروز رفت.
‫کالی...
‫کاری هستش که باید انجام بشه ، سالن رو میبندم.
‫کالی...
‫کالی!
‫میدونم که وقتش رسیده ویجو...
‫که تو بری.
‫من میفهمم.
‫و نمی خوام تو رو متوقف کنم.
‫تو در مورد هیچی نگران نباش.
‫من در غیاب تو مراقب همه چیز هستم.
‫تو حتی نمی خواد در مورد مامانت و شیکشا نگران باشی.
‫من به شیکشا آموزش میدم و حتی اونو شوهر میدم.
‫من روز به روز از همه چیز مراقبت می کنم.
‫سالن زیبا است و...
‫...من حالا میدونم چطوری کار رو مدیریت کنم.
‫برو...
‫فقط برو...
‫ویجو.
‫میدونم جایی که داری میری...
‫مرگ منتظر توئه.
‫مادرت میتونه اونو ببینه.
‫آقای گایتوندِ میتونه اونو ببینه.
‫اما از جایی که من اونو میبینم...
‫هیچی وجود نداره...
‫فقط تویی.
‫فقط تو.
‫بنابراین...
‫این راه زندگی منه... ‫و اون هر طور باشه...
‫من با اون خوب هستم.
‫اما الان ، بذار برم.
‫خواهش می کنم بذار برم.
‫کالی ، صبر کن.
‫چیه ؟
‫خب ، این پس انداز عروسی منه...
‫بذار پس اندازت رو به مال من اضافه کنیم و ببینیم چقدر میشه...
‫"توو آسمونِ زندگیِ من.."
‫"..ماه و ستاره برای همیشه گُم شده بودن"
‫"تو اومدی و با حضورت ابرهای آسمونمو پَس زدی.."
‫"تو بودی که تونستی همه ی اونا رو به زندگیِ من برگردونی"
‫"آهای ...تو عشقِ منی"
‫ویجو...
‫کالی...
‫خواهش می کنم منو ببخش ، ویجو...
‫نرو...
‫خواهش می کنم نرو...
‫تمام زندگی من...
‫تو این یه لحظه بود.
‫ویجو...
‫چتر من کجاست ؟
‫آقای کانچا ، ویجی چاوهان هنوز زنده است.
‫ویجی چاوهان زنده است ؟
‫ویجی چاوهان هنوز زنده است ؟
‫تو...
‫تو پدر اونو کشتی.
‫الان...
‫الان اون می خواد پدر تو رو بکشه.
‫و اون تو رو هم میکشه.
‫تو رو هم میکشه!
‫اون کسی رو نمی بخشه.
‫اون همه رو میکشه. ‫اون همه رو میکشه.
‫اون کسی رو نمی بخشه.
‫آقای کانچا...
‫ما یه قایق رها شده نزدیک ساحل پیدا کردیم.
‫پس خداوند رام پا در لانکا گذاشت.
‫برو و ببین...
‫ارتش هم همراه اون اومده.
‫بله قربان.
‫زودباشین حرکت کنید.
‫سریع تر برو و اونجا رو ببین.
‫فرار کنید!
‫آقای کانچا ، اونجا یه انفجار بزرگ شد!
‫فرار کنید ، زندگی خودتون رو نجات بدید!
‫آقای کانچا ، ماندوا داره میسوزه!
‫فرار کنید ، زندگی خودتون رو نجات بدید!
‫لانکا تو داره میسوزه ، کانچا.
‫حالا برو و از نو یه جهنم جدید خلق کن.
‫منو خیلی وقته منتظر گذاشتی ، خداوند.
‫چشم هام خسته شدن.
‫من چقدر احمق هستم.
‫پانزده ساله ، متعجبم که چرا درخت انجیر خشک شده.
‫به خاطر اینه که من بابات رو آویزان اون کردم.
‫صورت بابات تو چشم های تو منعکس شده.
‫بابات ، می خواست ماندوا رو عوض کنه.
‫اون نتونست.
‫اما من تغییرش دادم.
‫در واقع ، تو باید سپاسگزار من باشی.
‫چی کار می کنی ، پسرم ؟
‫من به تو گفتم...
‫اونو بکش.
‫اگر اون بلند بشه ، اون میکشتت.
‫کانچا ، من به تو گفتم.
‫من خیلی به تو گفتم!
‫تو مثل من نیستی.
‫ای کاش بودی!
‫نه ترسی ، نه آرزوی...
‫نه وابستگی...
‫فقط محض خوشی.
‫اما تو وابستگی و آروز داری.
‫کمی محبت ... در تو هست...
‫ویجی دینانات چاوهان.
‫داداش...
‫ویجی ! ویجی!
‫ویجی!
‫داداش!
‫ویجی!
‫کار خوبی کردی قصر منو نسوزوندی.
‫در غیر این صورت فقط برای پدرت عزاداری نمی کردی...
‫برای مادر و خواهرت هم عزاداری می کردی.
‫ویجو!
‫همسر استاد ؟
‫هی ، اون همسر استاد هستش!
‫همسر استاد!
‫بذار برم!
‫مامان...
‫ویجی...
‫اون ویجی ، پسر استاد هستش.
‫انتقام بعد از 15 سال.
‫داداش!
‫و این ترس هستش...
‫داداش!
‫به نظر میرسه میشه گفت که شدت طوفان کم شده.
‫کانچا ، اونو ببخش.
‫جهان داره منفجر میشه ، ویجی چاوهان.
‫و تو دوباره متولد میشی.
‫اما تو باید بذاری مرگ تو رو در آغوشش بگیره.
‫نه . نه . اونو ببخش.
‫یکی به پسرم کمک کنه.
‫خواهش می کنم یکی به پسرم کمک کنه.
‫چرا تو از اونا می خوای کمک کنن ، مامان ؟
‫اون شب وقتی بابام کشته شد اونا هیچی نگفتن.
‫حالا تو با چه انتظاری به اونا میگی ؟
‫اونا یه کلمه هم نمیتونن بگن.
‫بخاطر اینکه اونا شیطان رو انتخاب کردن.
‫حالا شیطان خدای اوناست و همینطور فرمانروای اوناست.
‫اونا هیچ کسی رو جز من ندارن.
‫پس بذار سرنوشتم رو رقم بزنم.
‫داداش!
‫ویجو!
‫نفست رو نگه دار...
‫ما باید بریم پیش درخت انجیر.
‫بذار پسرم بره!
‫ویجو...
‫برید اونو بزنید!
‫اونا رو بکشید!
‫همشون رو بکشید!
‫و برای قوی شدن ، هر روز باید کتک خورد.
‫کی گقته ؟
‫با من دعا بخون.
‫من قدرتم رو از این میگیرم.
‫تو هم همینطور.
‫تو اونجا وامیسی ، مثل یه درخت بلند...
‫تو مملو از خوبی و بلند هستی.
‫اما هرگز نخواه حتی یه کمی زیر سایه باشی...
‫هرگز نخواه
‫تو هرگز از پا در نمیای
‫تو هرگز استراحت نمی کنی
‫هرگز به عقب نگاه نکن
‫سوگندت رو حفظ کن
‫زندگی جز یک صحنه بزرگه
‫که انسان بر روی اون راه میره
‫با اشک و عرق
‫غرق در خون
‫در مسیر آتش
‫بابا!
‫ویجو...
‫مامان...
‫داداش...
‫مامان ، کار درستی کردم ؟
‫مامان ، من کار درستی کردم ، مگه نه ؟
‫من میخوام به درگاه خداوند دعا کنم که در تولد بعدیم...
‫دوباره مادر تو باشم!
‫داداش...
‫مامان...
‫مسیر آتش
‫ترجمه موزیک : دینا (Osweh) ‫مترجم : میلاد طاهرخانی (Achilles)
‫هماهنگ سازی زیرنویس با نسخه بلوری ‫استارک‌موویز - StarkMoviez.Com